Zaterdag 30 november begon met een thuiswedstrijd op een wit berijpt veld.
Tot het laatste kwart ging het gelijk op tegen de jongens van Gilze Rijen, maar op het eind trok de tegenstander de wedstrijd naar zich toe. Niet zo gek, de jongens onder 9 van DES keken stiekem al vooruit naar wat er die middag stond te gebeuren.
Een deel van het team genoot met elkaar van een muzikale douchebeurt terwijl de andere helft snel nog even naar huis ging om zich voor te bereiden op de middag. Om half 12 verzamelde het team zich weer bij DES en vertrokken vanaf daar met elkaar naar Amstelveen. Bestemming: het Wagener stadion!
Vanaf de parkeerplaats bij het Amsterdamse bos wandelden we naar de hoofdingang en daar werden de jongens met hun begeleiders door de organisatie opgevangen. De overige ouders, broers en zusjes installeerden zich alvast op de oost tribune. Terwijl zij zagen hoe het vuurwerk achter de goal in orde werd gebracht, gingen de jongens het stadion in. Daar verdwenen zij in de kleedkamer waar stapels oranje shirtjes, broekjes en sokken op hen wachtten. Tijd om zich om te kleden!
De Nederlandse en Duitse hockeymannen deden hun warming-up terwijl het publiek werd opgewarmd door Stockey. Vanaf het thuisfront kwamen de eerste whatsapp berichten binnen van televisies die waren ingeschakeld op de NOS Live stream. De mannen verdwenen naar binnen, het veld werd klaargemaakt, de camerabedienden namen hun posities in en het aftellen was begonnen. Coach Maarten stond in de wit gestucte spelerstunnel klaar met het team dat de spanning op de gezichtjes had staan. En toen was het eindelijk zo ver.
Eén voor één renden de jongens hand in hand het veld op, door een haag van vuurwerk terwijl het applaus van de tribunes klaterde. Een deel van de jongens was aan een Duits international en een ander deel aan een Nederlands international gekoppeld. Allemaal liepen zij daar hand in hand het veld op met een hockeyer van wereldklasse! De volksliederen volgenden, de jongens sprintten weer naar binnen en de wedstrijd begon. De line-up zat erop.
Tegen het einde van het eerste kwart voegden de jongens zich weer bij hun ouders achter het doel. Het werd een spannende wedstrijd. Verschillende strafcorners werden recht onder onze neus genomen en de wedstrijd eindigde in 1-1. De Pro League wedstrijden moet echter een winnaar hebben dus volgenden er ook nog shoot-outs. Precies bij het doel waar wij achter zaten! Eén poging werd onreglementair gestopt door de Duitse keeper waardoor Jip Janssen ook nog mocht aanleggen voor een strafbal. Zo werd het een wedstrijd waar werkelijk álles in zat en werd gewonnen door Oranje. Het feest kon niet op!
Koud, moe en voldaan gingen de Jongens onder 9-oranje weer naar huis. Met een laatste halte bij de McDonalds werd de dag afgesloten en ging iedereen met zijn eigen dromen over oranje naar bed. Het was een topdag!