Soms loopt een voetbalcarrière anders dan je als kleine jongen had voorgesteld. Niet omdat de passie verdwijnt, maar omdat het leven je dwingt een andere route te nemen. Voor de pas achttienjarige Tygo van Gorp werd het afgelopen seizoen er één van geduld, doorzettingsvermogen en nieuwe ontdekkingen. Een zware kruisbandblessure hield hem maandenlang weg van het veld. Juist in die moeilijke periode ontdekte hij een andere passie: het trainersvak."Als ik eerlijk ben," vertelt Tygo met een glimlach, "dan had ik waarschijnlijk nooit trainer geworden als ik niet geblesseerd was geraakt."Het is misschien wel het mooiste voorbeeld van het oude voetbalgezegde: ieder nadeel heeft zijn voordeel.

Door Dieter Cleijn

Van de Kanjers naar de Universiteit

Wie Tygo kent, weet dat geel-blauw al bijna zijn hele leven door zijn aderen stroomt. Op vierjarige leeftijd meldde hij zich bij de inmiddels legendarische groep van de DESK Kanjers. Inmiddels is hij achttien jaar oud, heeft hij zijn VWO-diploma op zak en staat er na de zomervakantie een nieuw hoofdstuk voor de deur. "Ik heb mijn VWO afgerond aan het Willem van Oranje College en ga Bedrijfskunde studeren aan Tilburg University. Eerst een bachelor van drie jaar en daarna wil ik graag een master volgen. Het mooie aan die opleiding is dat je er nog alle kanten mee op kunt. Management, marketing, sales... de mogelijkheden zijn enorm." Een mooie stap richting de toekomst, al blijft voetbal voorlopig minstens zo belangrijk.

Veertig Kanjers en één grote voetbalfamilie

Wie er in seizoen 2013-2014 op zaterdagochtend rondliep op sportpark Eikendijk, herinnert zich ongetwijfeld de enorme groep DESK Kanjers. Liefst veertig enthousiaste peuters renden achter één bal aan. Aan de zijlijn stonden onder meer Dennis van Gorp en Dieter Cleijn als trainers van de jongste stuiterballen van DESK. Tygo lacht als hij eraan terugdenkt. "Het mooiste vond ik misschien nog wel dat Frank van Mosselveld, die toen bij RKC Waalwijk speelde, een keer kwam meetrainen met de Kanjers. Dat maakte natuurlijk enorme indruk."

Die eerste lichting groeide uit tot een vriendengroep. "Ché Cleijn en ik waren al begonnen en daarna sloten Stijn van de Pas, Siem Rombouts, Ruben Smit, Ties van Laarhoven, Thyn Delsasso, Timm de Jong en Noud de Kock zich aan. We zijn jarenlang samen opgegroeid binnen DESK."

Het zijn precies die jeugdjaren waarin niet alleen voetballers worden gevormd, maar ook vriendschappen ontstaan.

DESK F6 2013-2014. (foto: Dieter Cleijn)

Kampioen zoals kampioenen horen te vieren

Als Tygo gevraagd wordt naar zijn mooiste jeugdherinnering, hoeft hij niet lang na te denken. "Dat was zonder twijfel het kampioenschap met JO9-1."

Onder leiding van trainer Ron Damen en assistent Mark van Ham werd uit bij Baardwijk de titel veiliggesteld. "Zoals dat vroeger hoorde, gingen we met de wedstrijdkleding aan onder de douche. Daarna stapten we met de hele ploeg op een huifkar richting de Eikendijk." Zijn ogen beginnen te glinsteren.

"Onderweg de fakkels aan, rookpotten en de muziek knalde uit een enorme speaker. Iedereen vierde feest. Terug op de Eikendijk de kantine in. Het “We are the champions van Queen” uit de speakers in de kantine en iedereen werd getrakteerd op een frietje en een frisje. Dat was mijn eerste kampioenschap. Zo'n dag vergeet je nooit meer."

Niet veel later maakte dezelfde vriendengroep de overstap naar JO11-1 onder leiding van Lars Damen. "Ook dat was een geweldig seizoen."

Toen het ineens stil werd

Voetbal gaf jarenlang richting aan zijn week. Tot het lichaam hem afremde. Eigenlijk begon de pech al eerder. "Het seizoen ervoor brak ik een groeischijf in mijn knie. Daarna scheurde ik mijn enkelband gedeeltelijk." Maar de grootste klap moest nog komen. "Uit tegen Gudok in de JO17 ging het helemaal mis. Ik scheurde mijn kruisband en wist eigenlijk meteen dat het serieus was." Waar leeftijdsgenoten zich voorbereidden op een nieuw seizoen, begon voor Tygo een maandenlange revalidatie. "Niet kunnen trainen, niet kunnen voetballen en elke zaterdag langs de kant staan... dat vond ik misschien nog wel het moeilijkste." Toch weigerde hij zich daarbij neer te leggen. "Ik wilde niet thuis op de bank blijven zitten."

De ontdekking van een nieuwe passie

Waar veel spelers tijdens een langdurige blessure afstand nemen van het voetbal, deed Tygo precies het tegenovergestelde. Hij sloot zich aan bij de staf van DESK JO13-1, waar Lars Hutten hem ontving en opnam in zijn staf. "Ik wilde iets blijven betekenen voor de club." Wat begon als assistent, groeide langzaam uit tot een nieuwe passie. "Ik ontdekte hoe leuk het is om spelers te ontwikkelen. Alles wat ik zelf jarenlang geleerd heb bij DESK probeer ik nu weer door te geven aan de jeugd."

Komend seizoen zet hij opnieuw een stap. Samen met Daan Span vormt hij het trainersduo van de nieuwe JO13-1. "Dat is eigenlijk de groep die vorig seizoen JO13-2 was. Ik heb er ontzettend veel zin in."

DESK Kanjers M4. (foto: Dieter Cleijn)

De weg terug naar het veld

Na een jaar hard werken gloort eindelijk het licht aan het einde van de tunnel. "Ik hoop komend seizoen weer volledig mee te kunnen trainen bij JO19-2 en daar ook weer wedstrijden te spelen." Een terugkeer waar hij maandenlang naartoe heeft geleefd. "Tijdens de revalidatie hebben vooral mijn vrienden, teamgenoten en de gedachte dat ik ooit weer zou kunnen voetballen mij op de been gehouden."

Die mentale kracht bleek minstens zo belangrijk als de fysieke trainingen. "Je moet iedere dag opnieuw geloven dat het uiteindelijk goed komt. Ik ben super gemotiveerd om komend seizoen weer te gaan presteren op het veld."

Vrijwilliger met een geel-blauw hart

Dat Tygo inmiddels trainer is geworden, betekent niet dat hij zich alleen nog met voetbal bezighoudt. Regelmatig helpt hij ook mee tijdens jeugdactiviteiten. "Mijn vader Dennis zit al jarenlang in de commissie Jeugdevenementen. Daardoor ben ik eigenlijk vanzelf ook mee gaan helpen."

Samen met onder anderen Senna Janse, Stijn van de Pas en Pleun Pepping staat hij klaar wanneer de club extra handen nodig heeft. "Er is altijd wel iets te doen." Tygo doet meteen een oproep aan alle leden. "Blijf vooral de website en de app volgen. Bij evenementen kunnen we altijd vrijwilligers gebruiken. Hoe meer mensen helpen, hoe mooier we de herinneringen voor de jeugd kunnen maken."

De strike die iedereen nog kent

Natuurlijk kent iedere jeugdvoetballer ook zijn eigen rituelen. Bij Tygo's JO9-1 was dat een wel heel bijzondere overwinningstraditie. "We deden na iedere overwinning alsof we aan het bowlen waren." Stijn van de Pas speelde de hoofdrol. "Hij gooide zogenaamd een strike met de bal en wij vielen daarna allemaal tegelijk om." Tygo schiet opnieuw in de lach. "Eigenlijk ontzettend droog... maar als ik die beelden nu terugzie, blijft het geweldig."

Inzet is gratis

Wanneer hij jonge spelers één advies mag meegeven, hoeft hij geen seconde na te denken. "Inzet." Hij vervolgt resoluut. "Je hoeft niet altijd de beste speler van het veld te zijn. Maar je kunt wél altijd degene zijn die het hardst werkt." Voor Tygo is dat de basis van iedere teamsport.

"Blijf strijden voor je ploeg. Ook als het even niet lukt. Ook als je slecht speelt. Inzet is het minimale wat je je teamgenoten verschuldigd bent."

Dirk Kuyt

Zoals veel jonge voetballers had ook Tygo een voorbeeld. "Dirk Kuyt." Hij weet het moment nog haarfijn. "Toen Kuyt terugkwam van Fenerbahçe naar Feyenoord en in zijn laatste wedstrijd tegen Heracles drie keer scoorde om kampioen te worden..." Tygo glimlacht. "Dat vond ik als jongetje van acht echt fantastisch. Mooier kun je je carrière bijna niet afsluiten." Niet alleen vanwege de doelpunten. "Vooral zijn mentaliteit sprak me aan. Altijd blijven werken. Nooit opgeven." Het zijn eigenschappen waarin Tygo zichzelf inmiddels ook steeds meer herkent.

Samen maken we DESK

Aan het einde van het gesprek kijkt Tygo vooral vooruit. Niet alleen naar zijn eigen rentree, maar vooral naar de vereniging. "Volgend seizoen hoop ik weer te kunnen vlammen op het voetbalveld bij DESK JO19-2. Daarnaast hoop ik dat veel jeugdteams mogen genieten van het voetbal."

En natuurlijk..."...dat er heel veel kampioensfeestjes gevierd mogen worden." Want wie ooit zelf zingend op een platte kar richting de Eikendijk reed, weet als geen ander hoe bijzonder zo'n moment is.

"DESK draait op vrijwilligers. Zonder hen inzet bestaat de club simpelweg niet." Daarom sluit hij af met een oproep die uitstekend past bij een jongen die zelf nooit te beroerd is om de handen uit de mouwen te steken. "Help gerust een keertje mee tijdens een evenement, draai een bardienst of kom een keertje klussen. Samen zorgen we ervoor dat DESK Door Eendracht Sterk blijft!"

En misschien is dat uiteindelijk wel de grootste winst van een verloren seizoen. Een zware knieblessure kostte Tygo van Gorp een jaar op het veld.

Maar het leverde DESK er een trainer, vrijwilliger én clubman voor de toekomst bij.