Soms win je een wedstrijd. Soms win je drie punten. En soms win je helemaal niets, behalve een les waar je als voetballer misschien wel veel meer aan hebt. DESK JO13-1 reisde zaterdag 3 oktober af naar Haarsteeg met het kampioenschap van Fase I bijna binnen handbereik. Winnen van directe concurrent Haarsteeg en de Kanaries konden de champagne bij wijze van spreken alvast koud zetten. Maar juist op het moment dat het écht moest gebeuren, bleek de kampioenskoorts sterker dan de Kaatsheuvelse dadendrang. Haarsteeg won de titelkraker met 3-2 en gooide roet in de titelaspiraties van DESK.

Door Dieter Cleijn

De opdracht voor de ploeg van trainers Tygo van Gorp en Daan Span was vooraf kraakhelder. Winnen. Niet rekenen. Niet kijken naar anderen. Gewoon zelf die drie punten pakken.

DESK had zich de afgelopen weken in een uitstekende uitgangspositie gevoetbald en kon tegen titelkandidaat Haarsteeg een gigantische stap zetten richting het kampioenschap. Daarna zou alleen FC Tilburg nog wachten in de laatste speelronde. Maar kampioen worden is meer dan goed kunnen voetballen. Het is presteren als de druk maximaal is. En juist dát bleek deze ochtend de grootste tegenstander van DESK.

Handjes schudden voor de aftrap. (foto: Jilke van de Ven)

Eerste tegenvaller al vóór de aftrap

De wedstrijd was nog niet eens begonnen toen DESK de eerste tegenvaller moest incasseren. Max Jongeneel viel tijdens de warming-up geblesseerd uit. Een streep door de plannen. Toch begonnen de Kanaries uitstekend. Want waar de spanning vooraf voelbaar was, vloog DESK na het eerste fluitsignaal uit de startblokken. Na amper drie minuten was het raak. Appie! DESK profiteert, Appie krijgt zijn kans en laat hem niet liggen: 0-1!

Een droomstart. De Kanaries op voorsprong. Het kampioenschap ineens nóg een stukje dichterbij. Maar Haarsteeg was niet van plan om op eigen veld de rode loper uit te leggen voor een Kaatsheuvels kampioensfeest. Integendeel.

Haarsteeg stroopt de mouwen op

Langzaam veranderde het wedstrijdbeeld. Haarsteeg vocht voor iedere meter. Ging de duels vol aan. Hielp elkaar. Schoof als ploeg over het veld en speelde vooral als één collectief. Bij DESK gebeurde juist het tegenovergestelde. De jongens wilden zó graag. Misschien wel té graag.

Er waren veel woorden, maar te weinig daden. Duels werden nét te laat aangegaan. Ballen die normaal voor DESK waren, vielen nu voor Haarsteeg. Waar een simpele combinatie mogelijk was, werd soms gekozen voor de individuele actie.

Iedereen wilde het verschil maken. Maar juist daardoor maakte DESK als ploeg te weinig het verschil. En Haarsteeg rook het. Na elf minuten sloeg de thuisploeg toe: 1-1. Weg voorsprong. Weg comfortabele uitgangspositie. De spanning zat er weer vol op.

Kampioenskoorts

DESK probeerde de grip terug te krijgen, maar het voetbal dat de ploeg de afgelopen wedstrijden zo sterk had gemaakt, kwam er onvoldoende uit. De Kanaries uit de Kets leken meer bezig met wat er op het spel stond dan met datgene waarmee ze het kampioenschap juist zo dichtbij hadden gebracht: samen voetballen.

Na twintig minuten grepen de trainers in. Luciano de Bruin kwam binnen de lijnen voor Adam Pikus. DESK zocht naar controle. Naar rust. Naar die ene aanval waarmee de wedstrijd weer naar Kaatsheuvelse hand gezet kon worden. Maar vlak voor rust kwam juist de dreun aan de andere kant.

In de 28e minuut profiteerde Haarsteeg opnieuw: 2-1.

Een verschrikkelijk moment om een doelpunt tegen te krijgen. Waar DESK met een voorsprong aan de wedstrijd was begonnen, gingen de Kanaries ineens met een achterstand richting kleedkamer.

Tijd om de rug te rechten

Tygo van Gorp en Daan Span besloten in de rust opnieuw in te grijpen. Tieme Otten, Maksym Varanytsia en Arian Taher kwamen in de ploeg. Sander Verboven, Tygo Donks en Tygo Haverhals bleven achter in de kleedkamer. Er moest iets gebeuren. Want dit was de wedstrijd waarvoor DESK het hele eerste deel van het seizoen had gewerkt.

Nog één keer alles eruit. Niet denken aan het kampioenschap. Niet denken aan de stand. Voetballen. Knokken. Samen.

Maar Haarsteeg gaf geen centimeter cadeau. De thuisploeg bleef strijden, bleef de duels aangaan en bleef vooral als collectief overeind. DESK probeerde het wel, maar kwam onvoldoende in het eigen spel. En toen kwam in de 58e minuut de klap die de wedstrijd leek te beslissen. 3-1 Haarsteeg.

Daar stond DESK dan. Van een 0-1 voorsprong naar een achterstand van twee doelpunten. Het kampioenschap dat een paar uur eerder nog bijna voor het grijpen leek, gleed tussen de vingers door. Gebroken? Misschien voor een paar seconden. Maar opgeven? Nooit.

Teambespreking. (foto: Jilke van de Ven)

Tieme geeft DESK nog één keer hoop

Kop omhoog. Rug recht. En gáán. Want amper twee minuten na de 3-1 leefde DESK ineens weer. Tieme Otten kreeg zijn kans en prikte de aansluitingstreffer binnen: 3-2! En ineens was daar weer hoop. Nog één goal. Nog één moment. Nog één bal die goed valt. DESK gooide in de slotfase alles naar voren. De Kanaries gingen voor alles of niets en probeerden de gelijkmaker uit het vuur te slepen.

Maar Haarsteeg bleef overeind. De thuisploeg vocht voor iedere bal alsof het de laatste van de wedstrijd was en gaf DESK niet meer de ruimte om terug te komen. Het laatste fluitsignaal volgde. Haarsteeg 3 – DESK 2.

Geen Kaatsheuvels feest. Geen enorme stap richting de titel. Maar een nederlaag die misschien wel een belangrijk hoofdstuk vormt in de ontwikkeling van deze ploeg.

Kampioen worden leer je niet alleen door te winnen

Want laten we één ding duidelijk maken. Deze jongens hebben er alles aan gedaan. Er werd na afloop niet naar elkaar gewezen. Geen verwijten. Geen gedoe. Niemand die een ploeggenoot verantwoordelijk maakte voor de nederlaag. En juist dát is misschien wel het grootste winstpunt van deze ochtend. Samen winnen is makkelijk. Samen verliezen maakt je een team.

Haarsteeg was deze wedstrijd simpelweg sterker in datgene wat in een titelkraker soms belangrijker is dan mooi voetbal: mentale kracht, duelkracht, collectiviteit en de absolute wil om iedere meter te verdedigen. DESK maakte twee fouten die werden afgestraft. Voorin was de ploeg niet scherp genoeg en te vaak werd gekozen voor de individuele oplossing terwijl juist het samenspel deze ploeg zo sterk heeft gemaakt.

Haarsteeg deed dat deze ochtend beter. En dus verdiende de thuisploeg de overwinning. Niet iedere wedstrijd gaat van een leien dakje. Niet iedere tegenstander laat je voetballen. En als het wekenlang voor de wind gaat, komt er vanzelf een moment waarop je wordt getest.

Dit was dat moment.

Een harde les, maar een waardevolle

Weerbaarheid. Omgaan met druk. Blijven voetballen wanneer het niet vanzelf gaat. Een duel aangaan alsof er geen tweede kans komt. En begrijpen dat elf spelers die voor elkaar werken uiteindelijk sterker kunnen zijn dan elf spelers die allemaal afzonderlijk het verschil willen maken. Dat is de les die Haarsteeg DESK meegaf. Pijnlijk? Zeker. Maar daar worden voetballers beter van. De titelkansen zijn door deze nederlaag niet meer volledig in eigen hand. Maar er wacht nog één wedstrijd in Fase I. En dus is er maar één antwoord mogelijk. Kop omhoog. Borst vooruit. Kanarie op de borst.

Volgende week wacht FC Tilburg. Opnieuw een sterke tegenstander. Een ploeg met power, fysieke spelers en waarschijnlijk precies dezelfde opdracht: DESK het voetballen zo moeilijk mogelijk maken. Dan zal moeten blijken wat de jongens van deze ochtend in Haarsteeg hebben meegenomen. Geen kampioenskoorts. Geen woorden. Maar daden.

Samen strijden. Samen voetballen. Samen de duels winnen. En vooral: laten zien waarom DESK JO13-1 zo lang bovenin heeft meegedaan om die titel.

Zaterdag 10 oktober rolt de bal om 08.45 uur op het hoofdveld van Sportpark Eikendijk.

Nog één keer volle bak in Fase I. Nog één keer alles geven. En wat er daarna op de ranglijst staat, zien we dan wel.

Succes boys. Kop omhoog en vlammen tegen FC Tilburg!

Door Eendracht Sterk. Juist wanneer het even tegenzit.