Oosterhout, laatste speeldag van het seizoen. De lucht hangt zwaar van de spanning. Aan de ene kant SCO JO11-2, de nummer één, op eigen veld, met de kampioensschaal al bijna in zicht. Aan de andere kant vv DESK JO11-2, de nummer twee, met één taak, één missie, één gedachte in elk hoofd: Winnen!

Door Dieter Cleijn

Winnen of naar huis als verliezer. Er is geen tussenweg. Er is geen morgen. Er is alleen dit. Trainers Bas Dingemans, Pleun Pepping, Dennis Otting, Tommy Soyer en Andres van Es hadden de boodschap de week ervoor helder neergelegd. De Kanaries uit de Kets wisten wat hen te doen stond. En ze zouden het waarmaken.

DESK slaat meteen toe

Nog geen minuten op de klok of DESK laat zien waarvoor ze zijn gekomen. Een mooie aanval over het middenveld, scherpe combinaties, druk naar voren en de bal ligt achter de keeper van SCO. 0-1. Koud kunstje. Kaat houdt achterin alles dicht, Noah, Gijs, Luciano en Horia vormen een verdedigingsmuur waar geen spijker tussendoor past. En voorin gelooft iedereen. Oosterhout had dit niet zien aankomen.

SCO vecht terug

Maar SCO is de nummer één niet voor niets. De thuisploeg schudt het hoofd, roept al haar troepen en begint te drukken. Het publiek aan de kant van SCO wordt luider. En dan valt de gelijkmaker: 1-1. Het snijdt even door de DESK-defensie heen.

Erger nog: SCO ruikt bloed. De thuisploeg gaat verder, drukt door, en voor het eerst in lange tijd staat DESK met de rug tegen de muur. 2-1. Achterstand. Op vreemde bodem. Met het kampioenschap op het spel. Het moment waarop een ploeg kan breken. Of juist kan laten zien wie ze zijn.

Het karakter van kampioenen

En DESK? DESK laat zich niet van de wijs brengen. Geen paniek. Geen hoofd laten hangen. Liam, Raf, Max en Semih nemen het middenveld terug. Meter voor meter, duel voor duel. Sef en Mick jagen voorin iedere bal na alsof het de laatste is. Ciel zoekt de ruimte. En op het juiste moment valt de 2-2. Het is er uit. De druk is er even af. Maar niet lang. Want DESK wil meer.

Opnieuw combinaties. Opnieuw druk. Opnieuw geloof. En dan, het moment waarop het seizoen en de virtuele stand kantelt, de 2-3. DESK staat weer voor. Op het veld van SCO. Met het kampioenschap bijna binnen handbereik.

De genadeklap

SCO heeft geen antwoord meer. DESK ruikt de titel en jaagt. Harder, sneller, scherper. Elke bal die veroverd wordt, elke counter die uitgespeeld wordt, elke kans die gecreëerd wordt. Het leidt tot twee nieuwe treffers. 2-4. 2-5. Het is voorbij.

Kaat heeft haar doel uitstekend verdedigd waar het telde. De verdediging heeft gestaan als een rots. Het middenveld heeft gebuffeld en gecreëerd. De aanval heeft keihard afgemaakt. En dan klinkt het fluitsignaal.

Met de schaal op de foto. (foto: Andres van Es)

Kampioen!

Op het veld van de nummer één. Op de allerlaatste speeldag. Met een achterstand de rust in en daarna omgebogen tot een droomoverwinning. 2-5. Eindstand. Kampioen.

De Kanaries uit de Kets ontploffen. Spelers, trainers, ouders, supporters, iedereen valt elkaar in de armen. Want dit was niet zomaar een overwinning. Dit was een verklaring. Dit was het bewijs dat dit team karakter heeft, vertrouwen heeft, en de mentaliteit van kampioenen.

Bas Dingemans, Pleun Pepping, Dennis Otting, Tommy Soyer en Andres van Es mogen trots zijn. Op een ploeg die het hele seizoen heeft laten zien wat vv DESK betekent: inzet, samenspel, plezier en ontwikkeling. Week in, week uit.

Van keeper Kaat, die het doel bewaakte als een leeuwin, tot Sef, Mick en Ciel voorin die de kansen grepen toen het moest. Van Noah, Gijs, Luciano en Horia die achterin geen millimeter weggaven, tot Liam, Raf, Max en Semih op het middenveld die de motor draaiende hielden.

Dit is jullie seizoen. Dit is jullie titel. Gefeliciteerd, DESK JO11-2. Jullie zijn terecht kampioen.

Spelers, trainers, leiders en supporters; allemaal gefeliciteerd.

Welverdiende Spa Goud voor de staf. (foto: Andres van Es)