Rijen dik stond het publiek opgesteld langs het hoofdveld van Blauw-Wit '81. Het Hemelvaarttoernooi is inmiddels uitgegroeid tot een van de populairste toernooien in de provincie Noord-Brabant, en dat was donderdag 14 mei opnieuw duidelijk te zien én vooral te horen.

Door Dieter Cleijn

De dag begon allesbehalve zonnig. In de ochtend moest de toernooicommissie van Blauw-Wit '81 de wedstrijden noodgedwongen even stilleggen vanwege de hevige regenval. De velden onder water, de paraplu's open. Gelukkig werd het in de middag droog en dat trok bijzonder veel publiek naar Sportpark De Moer.

Een geweldige ambiance

De muziek galmde snoeihard uit de speaker op het hoofdveld. Blauw-Wit '81 is een heerlijke club met een geweldige achterban, en die liet zich opnieuw van haar beste kant zien. De zon brak door, de biertap stond op scherp en de sfeer zinderde van het begin tot het einde.

Real De Moer, veteranen op het hoofdveld

Op het wedstrijdaffiche prijkten ook de oud-selectiespelers. De veteranen van Real De Moer kwamen in stijl voor de dag, met als basis Jelle Hakkert, Jurgen Artz, Bart van Beek, Jan Smulders en ome Gerrit Klijs, de Algerijn uit Dongen-Vaart, die nog even een sanitaire stop deed langs de lijn, en niet te vergeten good old René Oosterwaal. En het ging hard. Real De Moer opende de score na een heerlijke treffer van Jantje Smulders. De zijlijn juichte alsof het een bekerfinale betrof.

Jelle Hakkert zoekt zijn contactlens. (foto: Dieter Cleijn)

Dames in vorm, DESK tegen Dongen

Op het andere veld werd er bij de dames een gruwelijke pot afgewerkt. Nienke Jansen was op het hoofdveld van Blauw-Wit te bewonderen, op een steenworp afstand van haar ouderlijk huis, schuin tegenover Rietje Vugts in de Pastoor Kampstraat. Een mooier decor voor een thuiswedstrijd bestaat er niet. Bij DESK tegen de dames uit Dongen zat een saillant detail: Lynn Klijs, vroeger in het tricot van DESK actief in de hoofdklasse, stond nu tegenover haar oud-teamgenoten. Super, Lynn, dat je de kicks weer hebt opgepakt!

Mansion quote, Toby Netten on fire

Tegen het eerste van Blauw-Wit liet Toby Netten zien dat de stylist niet voor niets had geploeterd; het haar zat perfect in de plooi voor de foto. Een van de capo's uit Waalwijk had ondertussen zijn eigen trui onder gezeverd met een goeie klodder satésaus en die man wilde voor de eeuwigheid vastgelegd worden op de plaat. En zo geschiedde.

Steven 'Krikkelan' Krikken schaamde zich vervolgens kapot na een schwalbe voor het doel. Even later stond dezelfde Krikken langs de lijn te kotsen en happend naar adem, leeggetrokken door het gigantisch hoge tempo dat op een kwart veld in De Moer wordt gespeeld. Toby Netten daarentegen was on fire en bestreek de gehele flank aan de linkerkant.

Toby Netten on fire. (foto: Dieter Cleijn)

Dorstige Hertjes tegen de Kanaries

De finale bij de dames stond tussen de Dorstige Hertjes (DESK / Blauw-Wit) en de Kanaries uit De Kets. Een gelijkopgaande pot.

Blauw-Wit opende de score: een snoeiharde knal die achter Pleun Pepping insloeg. Kort daarna een pingel voor DESK; 1-1. De volgende vrije trap vlamde van de voet van 'Zundappke'. De bougie vonkte snoeihard en de keepster van Blauw-Wit werd vol op haar appel getroffen na het overhalen van de trekker door Nienke Jansen. De finale werd uiteindelijk beslist door strafschoppen en gewonnen door Blauw-Wit '81. Een waardige winnaar.

Zigge Zagge United tegen Swift Boys 8

Ook bij de heren stond Blauw-Wit in de finale: Zigge Zagge United tegen Swift Boys 8. De 1-1 viel precies op het moment dat ik even stond te buurten met zoon Peter Jansen, die over een paar maanden naar de andere kant van de planeet verhuist. Voetbal, bier én buurten, het hoort er allemaal bij op een dag als deze.

Derde helft

Na alle finales volgde de prijsuitreiking, en in de kantine werd er in de derde helft geweldig gefeest. Een toernooi om in te lijsten: een strakke organisatie, uitstekende scheidsrechters en fantastische vrijwilligers in de horeca en op het sportpark.

Blauw-Wit '81, bedankt weer voor het organiseren van dit prachtige Hemelvaarttoernooi. Tot volgend jaar.