Sommige wedstrijden speel je niet alleen voor de uitslag. Sommige wedstrijden blijven hangen. Dit is zo’n dag. De lucht is donkergrijs en de wolken lijken maar één plan te hebben: water geven. Heel veel water. De regen valt onophoudelijk uit de lucht en binnen een paar minuten zijn de velden veranderd in een natte uitdaging. Ballen worden glad, dribbelen wordt soms bijna onmogelijk en iedere speler is binnen de kortste keren doorweekt. Maar stoppen? Daar denken de teams van DESK niet aan.

Door Twanny Zijlmans

De D-jeugd neemt het op tegen Tachos. Aan de andere kant van het veld staat een oud-DESK- er als coach. Een mooi moment waarop heden en verleden elkaar ineens weer ontmoeten. Want wie ooit bij DESK heeft gehandbald, weet dat een club meer is dan alleen een vereniging. Het zijn de mensen, de wedstrijden, de trainingen, de kleedkamers, de spanning en vooral de herinneringen die je meeneemt. En vandaag komen die herinneringen volop terug.

Langs de kant verschijnen oude gezichten. Mensen die hier ooit zelf hun eerste handbalwedstrijd speelden. Die ooit met modder aan hun schoenen, spanning in hun buik en een bal in hun handen op hetzelfde veld stonden. Verhalen worden opgehaald, namen worden genoemd en voor even lijkt het alsof de tijd een stukje teruggaat. Handbal verbindt. Dat wisten we al. Maar vandaag voel je het.

D-teams gaan de strijd aan

En dan weer terug naar de D. Na vier minuten zijn we werkelijk door en door nat. Niet een beetje nat, maar zo nat dat het eigenlijk niet meer uitmaakt. Shirts plakken, haren druipen en de regen loopt over de gezichten. Maar kijk naar de kinderen. Ze lachen, ze spelen, ze gaan ervoor. De druppels worden vergeten zodra de bal gaat rollen.

We zien twee jonge teams die maar één ding willen: handballen. Tachos probeert met snelle, dynamische breaks door te komen, maar DESK staat regelmatig goed en haalt die aanvallen eruit. DESK houdt het spel breed en laat mooi samenspel zien. Er wordt gekeken, overgespeeld en voor elkaar gewerkt. Natuurlijk gaat er ook veel mis. De regen maakt het veld zwaar en glad. De bal glipt uit handen, een dribbel lukt ineens niet meer en passes komen soms anders aan dan bedoeld. Maar juist daarin zit vandaag ook de schoonheid. Want niemand klaagt er wordt gestreden en gelachen. En vooral: er wordt genoten.

Aan beide kanten vallen mooie en krachtige doelpunten. De keepers krijgen genoeg te verwerken. Onze jonge DESK-keepers zijn misschien nog klein, maar laten zien dat lengte lang niet alles is. Ze stoppen ballen waarvan je soms denkt: hoe dan? Uiteindelijk gaat de winst met drie punten verschil mee naar Waalwijk. Maar eerlijk gezegd voelt dat vandaag maar als een klein onderdeel van het verhaal.

Want wat blijft, is die ochtend waarop twee jonge teams in de stromende regen alles gaven. Waar sportiviteit en respect vanzelfsprekend waren. Waar kinderen samen plezier maakten, terwijl de regen maar bleef vallen.

En langs de kant stonden mensen die ooit zelf begonnen bij DESK. Generaties handballers bij elkaar. Herinneringen van toen, plezier van nu en nieuwe herinneringen die vandaag worden gemaakt.

De buitenwedstrijden zitten erop. Nog even trainen en dan gaan de deuren van de zaal weer open. Op naar het zaalseizoen. Op naar nieuwe wedstrijden. Nieuwe verhalen. En vooral: nieuwe herinneringen bij DESK.