Burenruzie op Sportpark Eikendijk! En niet zomaar eentje. De Derby der Lage Landen tussen de Kanaries uit de Kets en de Tricolores uit Loon op Zand stond volledig in het teken van het kampioenschap in Fase I. Negentig minuten? Nee joh, daar doen ze bij de JO15 nog niet aan. Maar aan spanning, sensatie, vijf doelpunten en een flinke portie derbykoorts absoluut geen gebrek! DESK keek binnen vier minuten tegen een 0-2 achterstand aan, vocht zich op karakter terug naar 2-2, maar moest uiteindelijk met 2-3 buigen voor de Loonse buren. Uno Animo kampioen, DESK met lege handen. Maar wat hebben die gasten geknokt!
Door Dieter Cleijn
Eén punt verschil, één wedstrijd, één kampioen
De rekenmachine kon thuisblijven. De situatie was namelijk kinderlijk eenvoudig. Uno Animo JO15-2 begon met één punt voorsprong op DESK JO15-2 aan de laatste competitiewedstrijd van Fase I. De Kanaries moesten winnen om de titel in Kaatsheuvel te houden. De bezoekers uit Loon hadden aan een gelijkspel voldoende.
Een heerlijk affiche dus. Twee ploegen uit dezelfde gemeente, gescheiden door een paar kilometer asfalt, een gezonde dosis rivaliteit en vandaag vooral door dat ene vervelende puntje.
De voorbereiding bij DESK verliep vlekkeloos. Trainers Stijn van der Pas en Dani Melissant stuurden hun manschappen de wei in voor de gebruikelijke rondo. De balletjes gingen rond, de spieren werden losgeschud en de koppies stonden op scherp.
Ook coach Michael Koemans, binnenkort weer een jaartje ouder, was present. Michael had de vlaggen meegenomen. Althans, dat dacht hij zelf.
Twee stuks. Terwijl er toch echt vier nodig waren. Naar verluidt zat het percentage Captain Morgan in zijn bloed nog op een niveau waarbij Michael alles dubbel zag. Twee vlaggen werden er vier en daarmee was de voorbereiding volgens de jarige-in-wording compleet. Lekker pik!
De tyfoon uit Loon raast over de Eikendijk
Trainers Dani Melissant en Stijn van de Pas hadden samen met coach Michael Koemans de volgende elf namen het veld ingestuurd: Tycho Gorter, Daan van den Hout, Dex Otting, Dani van Ravenstein, Koen van Dooremalen, Riley van de Sanden, Stijn Mandemakers, Jorn van Gestel, Stijn de Kort, Jayden Schneider en Mitchell Koemans. Giovanni Soyer, Malik Oral, Niels Tak en Nisjaat Soekhai begonnen op de bank.
De bal rolde en de bezoekers lieten er werkelijk geen gras over groeien. De Tricolores uit Loon waren met een aantal boomlange spelers naar Kaatsheuvel afgereisd. Kerels die bij een hoekschop waarschijnlijk eerst even moeten bukken om de vliegtuigen richting Eindhoven Airport niet te hinderen. Volgens Danny, van Danny's Stukadoor uit de Kerkstraat, was daar overigens een volkomen logische verklaring voor: "Die gasten krijgen thuis gewoon een schop onder hun kont als ze niet luisteren. Daarom zijn ze zo lang geworden!" Kijk. Daar kun je als sportwetenschapper weinig tegenin brengen. De Loonse storm stak direct op. Al in de eerste minuut ontstond er discussie over een bal tegen een arm, maar arbiter Haarbosch liet doorspelen. Uno profiteerde optimaal. Over rechts werd de aanval uitgespeeld en de bal werd genadeloos in de korte hoek gejaagd: 0-1!
Nog geen minuut onderweg en doelman Tycho Gorter mocht de bal al uit het net vissen.
DESK moest even bijkomen, maar Uno had andere plannen. De volgende aanval diende zich alweer aan. Tycho dook uitstekend naar de bal en plukte deze klemvast voor de voeten van een aanstormende Loonse spits. Een prima redding, maar de tyfoon uit Loon was nog lang niet uitgeraasd.
Na amper vier minuten volgde de volgende dreun. Een hard schot richting de korte hoek werd via de handschoenen van Tycho tegen de touwen geslagen: 0-2! Vier minuten gespeeld. Twee doelpunten achter. Een kampioenschap dat in rap tempo richting Loon op Zand leek te verdwijnen.
Op de Kaatsheuvelse bank zal menig hartslagmeter inmiddels alarm hebben geslagen.
Jorn van Gestel met de aansluitingstreffer. (foto: Dieter Cleijn)
Jorn schiet met scherp!
Maar wie dacht dat de Kanaries zich zonder slag of stoot naar de slachtbank zouden laten leiden, had buiten Jorn van Gestel gerekend.
Twee minuten na de tweede Loonse treffer onderschepte Jorn op geweldige wijze de bal. Hij keek, zag een gaatje en besloot dat het hoog tijd werd om de wedstrijd weer interessant te maken. Een heerlijke uithaal volgde. Bots! De bal vloog tegen de touwen: 1-2! Der Anschluss!
Zes minuten gespeeld. Drie doelpunten. Als dit tempo zou aanhouden, kon de club alvast een extra scorebord bestellen. Danny de stukadoor schoof zijn zonnebril weer op zijn neus. De spanning was terug. De Kanaries leefden!
De Loonse storm ging langzaam liggen, al stak er zo nu en dan nog een stevige windvlaag op. Een aanval over rechts werd gevaarlijk voorgetrokken. Bij de tweede paal stond een volledig vrijstaande Loonse aanvaller klaar om de marge weer op twee te brengen. Gelukkig had hij zijn vizier nog niet afgesteld. Sterker nog, hij miste de bal volledig. DESK ontsnapte!
Aan de andere kant zette Stijn Mandemakers, beter bekend als Stino voor intimi, zijn turbo aan. Over rechts snelde hij zijn tegenstander voorbij en slingerde de bal gevaarlijk voor. De Kaatsheuvelse aanvallers waren echter nog onderweg naar het strafschopgebied. Waarschijnlijk busje 136 gemist.
Kans verkeken.
Even later kwam Dex Otting stevig in aanraking met zijn directe tegenstander. Arbiter Haarbosch paste voordeel toe, maar had Dex na afloop van de aanval nog wel even nodig voor een persoonlijk onderhoud. Een stevig woordje van de leidsman volgde. Dex mocht blijven staan. Ook wat waard in een derby.
Riley haalt de trekker over
En toen gebeurde het! Uit werkelijk het niets kwam DESK langszij. Riley van der Sanden kreeg de bal net over de middenlijn voor zijn voeten. Waar een ander misschien een passje breed had gegeven, dacht Riley daar heel anders over. Waarom moeilijk doen als het ook vanaf een meter of veertig kan?
Hij haalde uit en stuurde de bal met een geweldige poeier hoog richting het Loonse doel. De sluitpost van Uno kon alleen nog maar toekijken hoe de bal tegen de touwen verdween: 2-2! Koekoek! De Eikendijk ontplofte! Wat een comeback! Van 0-2 naar 2-2. De Kanaries herrezen uit de dood en het kampioenschap lag weer helemaal open.
De strijd werd feller. Stino kreeg geel voorgeschoteld en mocht tien minuten gaan afkoelen. DESK moest het tijdelijk met tien man zien te rooien.
Toch bleven de Kanaries gevaarlijk. Jayden Schneider startte zijn brommer en schakelde direct een versnellinkje hoger. Met een heerlijke sprint liet hij de Loonse defensie achter zich en verscheen oog in oog met de doelman. Jayden haalde uit, maar de keeper van Uno redde uitstekend.
Niet veel later besloot Jorn van Gestel een excursie te organiseren. Bestemming: de Loonse en Drunense Duinen. Drie verdedigers mochten mee.
Met een heerlijke slalom stuurde Jorn zijn tegenstanders alle kanten op. Zijn schot richting de korte hoek was gevaarlijk, maar opnieuw stond de Loonse goalie op de juiste plek. Wat een heerlijke eerste helft! Ruststand: 2-2.
Blonde parel uit de Pannenhoef
Na de thee gingen de Kanaries opnieuw op jacht naar de voorsprong. Giovanni Soyer, alias Vanni, meldde zich direct aan het front. De blonde parel uit de Pannenhoef kreeg over rechts ruimte en haalde uit. De Loonse sluitpost liet zich echter niet verrassen.
Uno Animo begon vervolgens weer gretig druk te zetten. De bezoekers wisten dat een gelijkspel voldoende was, maar leken geen enkele behoefte te hebben aan een middagje achteroverleunen. Ook Jayden Schneider bleef een plaag voor de defensie uit Loon. De rappe spits schudde twee verdedigers van zich af, zette zijn brommer opnieuw in de hoogste versnelling en stoof richting het vijandelijke doel. Onderweg kreeg hij nog een tik mee, maar Jayden bleef overeind. Zijn schot verdween helaas hoog in de ballenvangers.
Eén schot, één dreun, één kampioenschap verder weg
Vijf minuten na de onderbreking sloeg Uno Animo opnieuw toe. De bezoekers combineerden door de as van het veld en legden de bal breed. Op ongeveer twintig meter van het doel kreeg een Loonse speler alle tijd en ruimte om aan te leggen. En dat moet je dus niet doen tegen een ploeg die voor het kampioenschap speelt. DESK verzuimde het schot eruit te halen. De bal zeilde hoog richting het doel en verdween buiten bereik van Tycho Gorter tegen de touwen: 2-3! Een mokerslag voor de Kanaries uit de Kets.
De titel stond opnieuw op het punt de gemeentegrens binnen dezelfde gemeente over te steken. Van de Eikendijk richting Loon op Zand.
Maar opgeven? Dat stond vandaag niet in het Kaatsheuvelse woordenboek.
Daan van den Hout in een stevig kopduel. (foto: Dieter Cleijn)
Alles of niets voor de Kanaries
Daan van den Hout verzorgde de opbouw van achteruit. Via Nisjaat Soekhai kwam de bal bij Jorn van Gestel terecht. Jorn stak de middenlijn over, keek omhoog en strooide met een heerlijke indraaiende pass richting Giovanni Soyer. De gedachte was fantastisch, de uitvoering nét iets te scherp. De Loonse doelman was eerder bij de bal en ruimde op. Aan de andere kant moest Tycho Gorter opnieuw vol aan de bak.
Uno brak gevaarlijk door en een schot van dichtbij leek de wedstrijd definitief te beslissen. Maar Tycho had andere plannen. Met een geweldige reflex pareerde hij de inzet en hield hij zijn ploeg in de wedstrijd. Wat een redding!
Daan van den Hout had inmiddels zijn longen uit zijn lijf gelopen en mocht na een puike wedstrijd weer plaatsmaken voor Stijn de Kort.
Die kreeg direct een bijzondere opdracht. Zijn directe tegenstander was namelijk zo lang dat hij zonder ladder de haan van de Loonse kerktoren kon plukken. Succes ermee, Stijn!
Ook Dani van Ravenstein moest nog een paar keer stevig aan de bak. In de achtervolging liet hij zijn tegenstander de onderkant van zijn voetbalschoenen zien. De derby bleef een heerlijke veldslag.
De laatste tien minuten: pompen of verzuipen!
De laatste tien minuten gingen in. DESK moest scoren. Eén doelpunt om de hoop op de titel levend te houden. Twee om de kampioensschaal alsnog naar de Kets te trekken. Een hoekschop van Giovanni werd gevaarlijk voor het doel geslingerd, maar Uno ruimde op. Jorn ving de afvallende bal op en haalde opnieuw verwoestend uit. Helaas naast!
Even later kreeg Vanni opnieuw de ruimte. Op volle snelheid stoof hij richting het Loonse doel en haalde vernietigend uit.
De bal leek onderweg naar de gelijkmaker, maar de keeper van Uno zweefde met een fantastische redding naar de hoek. Wat een save!
Die Loonse doelman had inmiddels meer reddingen op zijn naam staan dan een gemiddelde badmeester bij zwemschool Vital in de Kerkstraat.
Uno bleef ondertussen gevaarlijk in de omschakeling. De kleinzoon van Aspendos dreigde zich door de Kaatsheuvelse defensie te wurmen, maar de meest dreigende speler van de bezoekers werd op tijd afgestopt. Koen van Dooremalen onderschepte vervolgens uitstekend en gaf de bal mee aan Riley. Riley dacht nog eens terug aan zijn wereldgoal uit de eerste helft en besloot het kunstje te herhalen. Ditmaal ging de bal echter met een flinke boog de ballenvangers in. Niet iedere raket bereikt zijn bestemming.
Mitchell Koemans, Mitta voor de kenners, gooide er over rechts nog een laatste sprint uit. Zijn voorzet werd door de Loonse defensie weggewerkt.
Niels Tak liep op het middenveld ondertussen alle gaten dicht. Jayden Schneider kreeg in de slotfase nog een flinke tik te verwerken en moest noodgedwongen naar de kant. Ook Stino perste er nog een uiterste krachtsinspanning uit. Met zijn laatste restje energie joeg hij de bal richting het Loonse doel. Maar het mocht niet meer baten. De tijd tikte weg. De benen werden zwaar. De hoop vervloog. En toen klonk het laatste fluitsignaal van arbiter Haarbosch. Eindstand: 2-3. Uno Animo JO15-2 kampioen!
Kanaries gekraakt, maar niet zonder slag of stoot
De ontlading bij de bezoekers uit Loon op Zand was groot. De Tricolores hadden hun voorsprong in de competitie verdedigd en mochten zich na deze heerlijke derby terecht kampioen van Fase I noemen. Bij DESK overheerste de teleurstelling. En dat was begrijpelijk. Want wat hadden de Kanaries graag die titel op de Eikendijk gehouden.
De ploeg van trainers Stijn van de Pas en Dani Melissant, met coach Michael Koemans aan het roer, had zich na een dramatische openingsfase knap teruggevochten. Binnen vier minuten 0-2 achterstaan in een kampioenswedstrijd en vervolgens nog voor rust langszij komen, daar is karakter voor nodig.
Jorn van Gestel en Riley van der Sanden zorgden met twee heerlijke treffers voor de aansluiting en gelijkmaker. Doelman Tycho Gorter hield zijn ploeg met belangrijke reddingen overeind en ook na de 2-3 bleef DESK zoeken naar een opening.
Maar vandaag stond er een tegenstander die op de beslissende momenten nét iets scherper was.
De Kanaries zijn gekraakt, maar hebben zich zeker niet laten slachten.
Een dikke felicitatie aan Uno Animo JO15-2 met de behaalde titel! De Tricolores mogen de titel mee naar Loon nemen. Dik verdiend op basis van de eindstand in de competitie.
En voor onze Kanaries? Koppies omhoog, mannen!
Jullie hebben gestreden, geknokt en laten zien dat er genoeg voetbal en karakter in deze ploeg zit. De titel ging vandaag nipt verloren, maar er komen nog genoeg wedstrijden waarin jullie opnieuw kunnen laten zien wat jullie waard zijn.
En Michael? Volgende derby gewoon vier vlaggen meenemen. Of iets minder Captain Morgan. Scheelt weer een hoop gedoe.
Op naar Fase II. Op naar de volgende derby. Want één ding is zeker: de Kanaries uit de Kets zijn nog lang niet uitgefloten!