Het was vroeg. Heel vroeg. Terwijl menig Kaatsheuvelnaar zich zaterdagmorgen 3 oktober om 08.45 uur nog eens lekker omdraaide, moesten de mannen van Smickel en Vriel al aan de bak. Op een kunstgrasmat waar de dauw nog heerlijk bovenop lag, wachtte RFC JO11-1. Een taaie tegenstander voor de Kanariesuit de Kets in de 1e klasse. Het werd een pot waarin DESK drie keer tegen een achterstand aankeek, bij 1-3 rijp leek voor de slacht, maar uiteindelijk tóch de rug rechtte. Met dank aan een ontketende Hakkert: 3-3.
Door Dieter Cleijn
Trainer Smickel en coach Vriel konden deze vroege ochtend beschikken over Mick Dingemans, Lenn van Wanrooij, Eyosyas Masho, Sieb van der Plas, David Lorenz, Bodhi van der Hoven, Rayan Taher, Vigo Vriel, Skip van Vuren en Teun Hakkert.
RFC deelt de eerste tik uit
De eerste tik is voor de bezoekers. RFC weet de defensie van DESK te kraken en doelman Mick Dingemans wordt geklopt: 0-1. Werk aan de winkel dus. DESK gaat op zoek naar de gelijkmaker en Vigo van Riel is er akelig dichtbij. Vigo haalt uit en ziet zijn schot heerlijk richting de bovenhoek zeilen. Langs de lijn hadden we hem eigenlijk al geteld. Die keeper van RFC kan aardig keepen. De goalie strekt zich en plukt de bal gewoon uit de kruising. Ga eens weg joh. Het blijkt een voorbode voor wat nog komen gaat, want de RFC-doelman gaat deze ochtend nog vaker een behoorlijke sta-in-de-weg worden voor de Kanaries uit de Kets. Maar ook hij blijkt niet onpasseerbaar.
Lenn zegt: bekijk het maar
Voor rust is daar Lenn van Wanrooij. DESK blijft zoeken, blijft druk zetten en Lenn krijgt de mogelijkheid om de keeper van RFC onder vuur te nemen.
Die had inmiddels al het nodige tegengehouden. Deze niet. Lenn klopt de goalie en zet DESK weer naast RFC: 1-1.
Precies op tijd. Met een gelijke stand kan de ploeg van Smickel en Vriel de rust in en kan het strijdplan voor deel twee op tafel.
Eyosyas hangt
Na rust komt DESK sterk uit de startblokken. Corner. Teun Hakkert achter de bal. De kleine Hakkert slingert hem voor en daar komt Eyosyas Masho aanvliegen. Omhoog. Kop ertegen. Langs de lijn komt het publiek al van de banken. Net niet.
DESK is dichtbij de voorsprong, maar zoals dat dan gaat in het voetbal valt-ie vervolgens aan de andere kant.
Een hoge bal richting het doel van DESK. Mick Dingemans strekt zich en krijgt er nog nét zijn vingertoppen tegenaan. Genoeg om hem te raken, niet genoeg om hem uit het doel te houden: 1-2.
En DESK heeft amper de tijd om die tegenvaller te verwerken of RFC komt alweer. Een afstandsschot. Mick heeft hem gezien. Mick heeft hem getaxeerd. Mick staat goed. Geen probleem. Ware het niet dat er ergens nog een loshangend Kaatsheuvels been tussen zit. Bal van richting. Mick de verkeerde kant op. Kansloos: 1-3. Da's minder.
Communicatie, mannen
En ineens heeft DESK het zwaar. De communicatie achterin is er eentje voor op het trainingsveld. Wie pakt hem als een bal precies tussen twee spelers valt? "Jij?" "Ik?" "Pak jij hem?" Tegen de tijd dat daar een antwoord op komt, is RFC alweer onderweg. De bezoekers ruiken bloed en vuren opnieuw richting Mick. BOTS, aluminium.
DESK komt goed weg. Aan de andere kant probeert Teun Hakkert het in de korte hoek. Zijn schot lijkt binnen te vallen, maar daar hebben we hem weer.
Die keeper. Met de vingertoppen tikt hij de bal naast. Corner DESK. En dan begint het laatste kwart.
Teambespreking voor het laatste kwart. (foto: Dieter Cleijn)
Smickel heeft er genoeg van
Smickel pept zijn mannen nog één keer op. Geen ingewikkelde tactische besprekingen. Geen bord met magneetjes. Gewoon duidelijke taal.
"Erop klappen nu!" En: "Vlammen!" Kijk. Daar kunnen we wat mee. DESK krijgt een corner en Teun wordt gesommeerd om niet te treuzelen.
Snel indribbelen. Nu! De kleine Hakkert gehoorzaamt. Nou ja, soort van. Want Teun heeft de techniek van zijn oom en de eigengereidheid van hullie pa. Dus waar anderen misschien een balletje breed zouden leggen, denkt Hakkert maar aan één ding. Ik doe het zelf wel. Teun dribbelt naar binnen. Kijkt. Vlamt. En prikt de bal heerlijk achter de RFC-goalie: 2-3! Hoppa! Der Anschluss ist da!
Ineens brandt het op de Eikendijk
En ineens staat er een ander DESK. De kopkes gaan omhoog. Sieb van der Plas, David Lorenz, Bodhi van der Hoven, Rayan Taher en Skip van Vuren gooien er nog een schep bovenop. Lenn jaagt. Eyosyas knokt. Vigo blijft gevaarlijk. En Hakkert? Die is inmiddels on fire. RFC wordt achteruitgedrukt. DESK drukt. En drukt. En drukt nog een keer. Langs de lijn begint men erin te geloven.
Die 3-3 hangt in de lucht. Maar wie met zijn allen naar voren dendert, laat achterin natuurlijk een paar hectare kunstgras vrij. RFC breekt uit. Daar komt Mick. Redding. Even later nóg een uitbraak. Weer RFC. Weer Mick Dingemans. Weer een heerlijke safe.
Twee belangrijke ingrepen van de DESK-goalie, want valt daar de 2-4 dan kunde wel inpakken. Maar Mick houdt DESK in leven.
Teun Hakkert met de gelijkmaker. (foto: Dieter Cleijn)
Van Loon naar werken
Het is inmiddels ouderwets van Loon naar werken voor de Kanaries. Misschien zijn de mannen deze ochtend nét iets te laat wakker geworden om de wedstrijd volledig naar zich toe te trekken. Maar wakker zijn ze inmiddels wel. En hoe. Want daar komt Teun weer. Hakkert neemt de bal mee. Kapt naar binnen. Voor zijn linker. En dan moet je als keeper maar hopen dat-ie hem verkeerd raakt. Doet-ie niet. Onder de sluitpost uit 't Fèr hobbelt de bal in het doel. Tegen de touwen: 3-3! Jaaaaa! Daar is-ie dan! Van 1-3 terug naar 3-3.
En nu d'r overheen!
DESK heeft bloed geroken en wil meer. RFC wordt in de laatste minuten steeds verder naar achteren gedrukt. De Kanaries willen niet alleen dat punt, ze willen die hele pot nog uit het vuur slepen. Teun krijgt nog een mogelijkheid. Vigo krijgt ruimte. Schoten richting het RFC-doel. Maar daar staat die verrekte keeper weer. De goalie van de bezoekers weigert mee te werken aan het perfecte Kaatsheuvelse slotakkoord en houdt RFC overeind. Dan klinkt het laatste fluitsignaal. DESK JO11-1 – RFC JO11-1: 3-3. Een punt. Maar wel eentje waar voor flink geknokt moest worden.
Lenn van Wanrooij, Mick Dingemans, Eyosyas Masho, Sieb van der Plas, David Lorenz, Bodhi van der Hoven, Rayan Taher, Vigo van Riel, Skip van Vuren en Teun Hakkert moesten tot het gaatje gaan tegen een sterk RFC.
Lenn zorgde voor de eerste gelijkmaker. Eyosyas hing heerlijk in de lucht. Vigo was meermaals dichtbij. Mick voorkwam met een paar belangrijke reddingen dat RFC definitief afstand nam. En Hakkert? Tja. Das er een van Hakkert die besloot in het laatste kwart maar even dat het nog niet klaar was. Twee goals. Van 1-3 naar 3-3. Drie keer op achterstand. Veerkracht noemen ze dat. Als de mannen bij de aftrap al wakker waren geweest dan had er meer in gezeten voor DESK JO11-1. Maar drie keer op achterstand komen en dan toch nog een punt pakken is knap.
Lekker gebald boys!