Soms krijg je als verslaggever een middag in de schoot geworpen waarvan je weet: dit is er één voor in de geschiedenisboeken. Op een Eikendijk die baadde in het lentezonnetje hebben de dames van DESK zich knokkend, vechtend, en in de slotminuut briljant naar de finale van de KNVB-beker gespeeld. Een 3-2-zege op het taaie Oranje Wit uit Dordrecht, een finalegoal van een ongrijpbare Merel van Gerwen, een weergaloze Indy van Kuyk en een sportpark dat ontplofte zoals het in jaren niet ontploft is.

Door Dieter Cleijn

Een ploeg klaar voor de grote dag

Aan de zijlijn keek Isabelle van Ham toe. De middenveldster die tegen Papendrecht haar enkelbanden scheurden durfde nog niet hardop te dromen, maar haar ogen zeiden genoeg. Op het hoofdveld werkte de selectie ondertussen onder de bezielende leiding van Sjors Verkerk en André Zwaans haar warming-up af in het zonnetje. Een ploeg die wéét dat ze iets moois kan grijpen stond stipt om half één klaar om af te trappen.

Nienke Damen zet de toon

De aftrap was voor DESK en de eerste corner volgde binnen de minuut. Lauri van de Aa slingerde 'm voor, Oranje Wit verdedigde uit, en de eerste minuten werd er afgetast. Niet voor lang. De thuisploeg drukte het tempo omhoog en kreeg snel de eerste mogelijkheden. Merel van Gerwen haalde uit richting de korte hoek, en even later prikte Kiki Fitters geplaatst de bal richting de verre hoek. De Dordtse sluitpost moest lossen, en in de chaos die volgde was het Nienke Damen die met een ijskoude schuiver onder de keeper door DESK op voorsprong schiet. 1-0, vijf minuten gespeeld.

Oranje Wit liet zich niet wegzetten. In de tiende minuut viel er ineens een bal achter de DESK-defensie en stond de vleugelspits van de bezoekers vrij. De hele Eikendijk hield z'n adem in, en ademde weer uit toen het schot nét naast het doel van Eva Berfello zeilde. DESK kwam daar goed weg.

Wat dan volgde was misschien wel de mooiste aanval van de eerste helft. Merel van Gerwen ging diep langs de flank, sneed de zestien diagonaal binnen en met een halve linie Dordtse verdedigsters in haar nek haalde ze toch nog de achterlijn. Ze trok naar binnen, keek op, zag Nienke Damen vrij staan en gaf een assist op een presenteerblaadje. Nienke tikte haar tweede van de wedstrijd binnen. 2-0 na twaalf minuten.

Merel van Gerwen met haar assist op Nienke Damen. (foto: Dieter Cleijn)

Drie kansen op rij

Het eerste kwart werd afgesloten met een drinkpauze, want de zon begon te bijten. DESK stond op een riante voorsprong. Maar wie dacht dat het wedstrijdje gespeeld was, kreeg snel ongelijk. Pleun Pepping ging neer in de zestien. Kiki Fitters legde zelf de bal op de stip, maar haar inzet vanaf elf meter werd gepareerd door de keepster van Oranje Wit. In de rebound knalde de bal tegen de paal, waarna Merel van Gerwen uit de tweede lijn het leer over tikte. Over. Drie kansen op rij, DESK verzuimd de genadeklap uit te delen.

En dat wreekte zich. Direct nadat het spel hervat was, denderde Oranje Wit eruit. Eén counter, één tikje binnen-en-buiten, en de aansluitingstreffer hing achter Eva Berfello in het doel. 2-1. De spanning was in één klap helemaal terug.

Op slag van rust kregen de Oranje Witten enkele hoekschoppen achter elkaar. Beide werden uitverdedigd door een geconcentreerde DESK-defensie, maar het waarschuwingssignaal was gegeven. Dan, bijna in de laatste minuut voor de thee, kwam Oranje Wit nog één keer op via rechts. Een individuele actie van de rechtsbuiten van Oranje Wit en een hoog vlammend schot zeilde over Eva heen het doel in. 2-2. Rust. Een boeiende eerste helft waarin DESK verzuimt de tegenstander over de knie te leggen.

Felle herstart na rust

De thee was amper koud of de bal rolde alweer. Oranje Wit kwam met het mes tussen de tanden uit de kleedkamer en zette die felheid meteen op het scherp van de snede: een smerige overtreding op Pleun Pepping werd bestraft met geel. De prima fluitende scheidsrechter had geen seconde nodig om dit met een kaart af te doen. Terecht en een duidelijk signaal.

DESK herstelde zich. Een corner van Nienke Jansen, ja ja, Zundappke was in de eerste helft binnen de lijnen gekomen voor Nienke Damen. Damen geplaagd door een vervelende hamstringblessure moest de strijd voortijdig staken. De hoekschok van Nienke Jansen werd gevolgd door een prachtige aanval waarin Van Gerwen breed legde op Nienke Jansen, die hem op zijn beurt subtiel doortikte naar Lauri van de Aa. Lauri hield twijfelde geen moment en poeierde 'm vol op doel. De Dordtse sluitpost plukte het schot uit de doelmond. Een minuut later trok Merel de zestien binnen en werd op het juiste moment van de bal gegleden, net toen ze wilde uithalen. Niet onreglementair, gewoon meesterlijk verdedigd.

Een kwartier in de tweede helft kreeg Merel de mogelijkheid die je in een halve finale dróómt. Eén op één met de keepster. De inzet werd gekeerd, in de rebound probeerde ze het opnieuw, en weer was het de Dordtse defensie die er met het laatste been tussenkwam. Drie reuzenkansen, drie keer geen treffer.

Blessures

Wéér een gele prent voor Oranje Wit, opnieuw na een charge op Van Gerwen, die over het hele veld geschaduwd werd alsof ze radioactief was. De wedstrijd werd er niet zachter op. De blessures eisten hun tol: Lieke Bergmans liep een gemeen ei op net boven haar oog en moest zich laten verzorgen en opnieuw was het Pleun Pepping die naar de grond gewerkt werd. De Eikendijk huiverde mee bij elke botsing, maar telkens kwamen de dames overeind.

Met nog een kleine tien minuten op de klok stond het 2-2, en het was DESK dat het initiatief in handen had genomen. Eén keer dreigde het mis te gaan: een uitbraak van Oranje Wit leek gevaar op te leveren, totdat Suus van de Pffff de afstand in volle sprint dichtliep en de aanval kordaat onschadelijk maakte. Pittige meters voor Suuske, met dit benauwde zonnetje, maar het was precies waarom ze daar staat. Klasbak.

Merel van Gerwen met de beslissende treffer. (foto: Dieter Cleijn)

De minuut die alles veranderde

En dan de slotminuut. Een gruwelijke diepe bal kwam op Merel van Gerwen. De aanname was een fluwelen tikje in de loop, alsof de bal aan een touwtje aan haar voet was bevestigd. Oog in oog met de uitstekende Dordtse sluitpost trok ze naar buiten, kapte, maakte ruimte vrij om uit te halen en poeierde vervolgens de 3-2 tegen de touwen. De bank van DESK ontploft en de speelsters juichen om de bevrijdende treffer.

Een verdiend doelpunt. Een héérlijk doelpunt. Een doelpunt dat past bij de wedstrijd die Merel vandaag gespeeld heeft: meedogenloos, slim, en op het juiste moment ijskoud.

Op naar de finale

Het laatste fluitsignaal verdween onder een ontploffing van Geel-blauw. De Kanaries uit de Kets gaan naar de bekerfinale. Ergens langs de lijn stond Isabelle van Ham, met die enkelbanden die nog niet helemaal willen, maar met ogen die schitterden als nooit tevoren. Haar finale komt hopelijk ook eraan.

Wat DESK deze middag liet zien op de Eikendijk was meer dan voetbal. Het was lef. Het was karakter. Het was een ploeg die weigerde te verliezen. En het was, op deze zonnige zaterdag 2 mei, een middag waar iedereen die zich Desser noemt nog jaren naar terug zal kijken.

Op naar de finale. Op naar de schaal. Op naar de geschiedenisboeken.

Support your locals!