Wie zijn herinnering even opfrist weet: de eerste poging tot deze wedstrijd eindigde abrupt. Na een half uurtje voetbal moest de scheidsrechter het duel staken nadat een speler van GDC zijn knieschijf op een onnatuurlijke plek naast zijn bovenbeen zag bungelen. Een akelig beeld, een onmiddellijke blessuretijd zonder einde, en een wedstrijd die verder zou worden uitgespeeld op een nader te bepalen moment. Dat moment was donderdag 30 april.
Door Dieter Cleijn
Bij een tussenstand van 0-0 in de dertigste minuut klonk de eerste fluitsignaal van het vervolg. Nog zestig minuten te gaan. Twee ploegen, één doel. En een veld dat eigenlijk een tweede leven verdient als parkeerplaats.
De Beltona-blauwe noodgreep
Voor het tweeluik van vandaag begon, was er al drama in de kleedkamer. Het splinternieuwe azuurblauwe wisseltenue van DESK bleek bij nader inzien niet meer dan een veredelde kindermaat. Maatje M als grootste optie en daar paste het hoofd van Jochem Buitelaar helaas niet doorheen.
Conclusie: kanaries terug in de Kets. De ploeg van Hans van Wanrooij en Jan Dobbelsteen trok daarom maar het Beltona-blauwe tenue uit de mottenballen. Vintage chic. En eerlijk: het stond ze nog steeds als gegoten.
Kiezelhard veld C
Veld C had vandaag de speeleigenschappen van een onverharde landingsbaan. Sproeien zat er namelijk niet in: de brandweer van Waalwijk had de hele watervoorraad besteed aan het blussen van de BBQ van Bertje van Deelen in Zanddonk. Eervolle inzet, maar voor de spelers betekende het: kiezelhard veld C. Het advies van de leiding aan beide ploegen tijdens de rust was dan ook glashelder: trek zaalvoetbalschoenen aan.
Lange Thijs (de Jong). (foto: Dieter Cleijn)
Het uitgestelde vervolg
DESK kwam goed weg toen de bezoekers van de Genderen Dussen Combinatie een bak op de lat poeierden. Een knal die nog dagen narilde over de Eikendijk. Even later de omschakeling: Tommie Wellens kreeg de bal aangereikt, zag hem op het beton van veld C manshoog opstuiteren, vergalopeerde zich, en zag het leer beleefd van zijn wreef afspatten alsof het een afspraak elders had.
Lange Thijs (de Jong) in zijn vertrouwde rol als kopknoest: een kopbal op het doel van GDC, zorgvuldig over de lat geknikt. De score bleef ongeopend. Even later trok dezelfde Lange Thijs nog een poeier het zijnet in.
Het fluitsignaal voor de rust klonk. Brilstand. Theekop in de hand. Twee ploegen die elkaar nog nauwelijks zere tenen hadden bezorgd.
Rust: warmlopen en bosjes besproeien
Een rustpauze die in DESK-folklore mag worden bijgeschreven. Terwijl David Esperito en Ruben Brekelmans een balletje warm stonden te spelen, koos Kyan van der Linden voor een meer agrarische invulling van de rust: hij stond de bossages achter het doel te besproeien. Goed bezig, Kyan. Gezien het gort droge veld was elk druppeltje natte natuur welkom.
Tweede helft: David in, Tommie out
Toen de scheidsrechter zijn fluit eindelijk weer had teruggevonden, klonk het signaal voor de tweede helft. Tommie Wellens bleef in de kleedkamer achter. Zijn plek werd ingenomen door David Esperito. En David maakte er meteen werk van. Een diepe bal op links, hij vertrok richting het GDC-doel. Het schot belandde op het dak van het doel. Helaas. Een corner volgde. De bal viel heerlijk om af te drukken op de zestien, maar Jim Oomens kreeg verkeerd contact met het leer en loeide de bal de padelbaan bij De Boemerang op.
Niet veel later een diepe bal in de doelmond van GDC. De keeper riep luid en duidelijk 'voor de keeper!' en greep er vervolgens finaal naast. De heerlijk positief coachende trainer uit Genderen reageerde met de wijsheid van Confucius: 'Dan moete h'm vattuuh!' Een uitspraak voor in de canon.
GDC met een uitbraak, DESK in de omschakeling. Kyan van der Linden stond met de bal aan zijn voet druk met zijn armen te gebaren alsof Air Force One zojuist op veld C ging landen. De marshall van het 5e elftal in vol ornaat.
Kyan v/d Velden ontvangt Air Force One op Veld C. (foto: Dieter Cleijn)
Na 45 minuten in het tenue meldde Haaland zich kapot gespeeld af. De spits werd welverdiende rust gegund en Lange Thijs kroop weer in de punt van de aanval. Jim Oomens legde 'm vervolgens even goed in zijn broek, kreeg de bal aangelegd door David Esperito, en zag de kans schoon om de bal net naast de kruising te krullen. Hoofd in de handen, scorebord ongewijzigd.
Het tactische schaakstuk tussen de zestiens
Na deze fase hielden DESK en GDC elkaar netjes tussen de beide zestienmetergebieden in balans. GDC probeerde offensief de verdediging van DESK open te wrikken. DESK was vooral gevaarlijker met schoten, zonder dat het daadwerkelijk tot grote kansen leidde.
Twee ploegen die het op karakter trokken. Twee ploegen die op het kiezelharde veld C bleven jagen, sliden, opbouwen, vloeken en ploeteren.
De verlossing
Een aanval over links. Een hoge voorzet, perfect gemikt voor het doel van GDC. De sluitpost van GDC zag het leer komen en sprong onder de bal door. Verwarring in de zestien. De bal werd teruggelegd, recht in de loop van Lange Thijs. De spitta van het Vijfde hoefde niet lang na te denken.
Snoeihard tegen de touwen, 1-0! Een ontlading van zestig pijnlijke minuten op beton. Een treffer waar de hele Beltona-blauwe ploeg op had gewacht. Veld C trilde.
DESK 5 wist het vervolg van een eerder gestaakte wedstrijd op zijn naam te schrijven dankzij doorzettingsvermogen, een inventieve outfitkeuze, een uitstekend besproeide bosschage en een Lange Thijs in de juiste hoek op het juiste moment.