Onder een voorjaarszonnetje dat meer beloofde dan het uiteindelijk bracht, betraden de mannen van DESK 3 het kunstgras in Oosterhout met een duidelijke missie: aanhaken in de strijd om de nacompetitie. Met nog vier finales op het programma wachtte vandaag de zwaarste horde: koploper Oosterhout. En juist dan mag je jezelf geen fouten permitteren. Laat dat nou precies zijn waar het deze middag misging.

Door Dieter Cleijn

'The special one', trainer Nicolaas Mertens, had gesleuteld aan zijn elftal en leek daarmee een plan te hebben dat stond als een huis. In de openingsfase was het echter vooral aftasten. Twee ploegen die elkaar weinig ruimte gunden en nauwelijks tot kansen kwamen. Totdat binnen tien minuten de eerste tik werd uitgedeeld door Oosterhout. Een veel te zachte terugspeelbal bleek een open uitnodiging voor de spits van de thuisploeg, die het cadeautje dankbaar uitpakte: 1-0.

Bizarre wending

DESK moest in de achtervolging en probeerde via snel combinatievoetbal de bakens te verzetten. Het oogde bij vlagen fris, maar echt gevaarlijk werd het nog niet. Tot een kwartier voor rust. Daar was ineens de scherpte: een loepzuivere voorzet van Terry Laros werd op waarde geschat door spitta Roy Dekkers, die de bal overtuigend binnenkopte: 1-1. Wedstrijd weer open, en de Kanaries uit de Kets leken los.

Maar waar je verwacht dat DESK door zou drukken, kreeg het duel een bizarre wending. De scheidsrechter, die zich deze middag nadrukkelijk wilde laten gelden, zag in een onschuldige schouderduw een strafschop voor Oosterhout. Onbegrip alom. Interim-doelman Sander Dijst liet zich echter niet gek maken. Met een portie bravoure en psychologische oorlogsvoering wist hij de strafschop te keren. Een moment dat DESK vleugels had moeten geven. Met 1-1 werd de kleedkamer opgezocht.

Na rust klonk de opdracht helder: doorgaan waar men gebleven was. Maar nog voordat DESK goed en wel in het ritme zat, ging het opnieuw gruwelijk mis. Wederom een te slappe terugspeelbal, wederom dezelfde dader aan Oosterhout-zijde, en wederom lag de bal in het net: 2-1. Zoals Daan Willems zou zeggen 'Zo'n slappe bal? Da's werkelijk iets aparts!'.

Slotfase

DESK ging op jacht naar de gelijkmaker en kreeg daar ook de kans voor. Opnieuw was het de dekselse Dekkers die opdook voor het doel, opnieuw na een strakke voorzet, maar ditmaal ontbrak een fractie om de bal binnen te knikken. De spanning hing in de lucht, aan beide kanten leek alles nog mogelijk. De vermoeidheid begon echter toe te slaan en Mertens greep in met wissels. Die brachten helaas niet de gewenste impuls. Sterker nog, het spel werd rommeliger en Oosterhout rook bloed. In de slotfase viel de beslissing: 3-1. De organisatie bij DESK was niet op orde en daarmee was het doek gevallen.

Een wedstrijd die niet verloren werd op kwaliteit, maar op scherpte, concentratie en individuele fouten. DESK 3 rolde de rode loper uit en hielp de koploper nadrukkelijk in het zadel voor de titel.

Met nog drie wedstrijden te gaan rest er maar één opdracht: rug rechten, fouten uitbannen en strijden voor wat nog mogelijk is. Want met dit soort cadeautjes haal je geen nacompetitie, daar is meer voor nodig. Véél meer.