Een nieuw seizoen betekent nieuwe spelers en nieuwe ambities. Voor DESK JO17-1 betekent het vooral de komst van een nieuwe trainer. Daan Gijsbers staat komend seizoen voor de groep en neemt op zaterdag ook de coaching voor zijn rekening. En met Daan haalt DESK niet zomaar iemand binnen die toevallig nog een paar avonden vrij had. De geboren Drunenaar brengt de nodige trainerservaring mee naar Sportpark Eikendijk. Ervaring die hem onder andere langs de Amsterdamse velden van AVV Zeeburgia en SC Buitenveldert bracht, waar hij op hoog jeugdniveau werkte en enkele spelers onder zijn hoede had die inmiddels hun brood verdienen in het betaald voetbal.Tijd dus voor een kennismaking met de nieuwe man voor de JO17-1.

Door Dieter Cleijn

Van Drunen via Amsterdam weer terug naar Brabant

Daan is geboren en getogen in Drunen. Op zijn 21e verruilde hij het vertrouwde Brabant voor Amsterdam. Inmiddels heeft hij de hoofdstad alweer ingeruild voor Waalwijk, waar hij samenwoont met zijn partner Jeanine. Samen vormen zij een samengesteld gezin met drie kinderen: een zoon en dochter van Daan en een zoon van Jeanine.

Helemaal afscheid genomen van Amsterdam heeft hij overigens niet. Iedere werkdag mag hij namelijk nog steeds die kant op. Daan werkt als Projectmanager Planmatig Onderhoud en Verduurzaming bij een grote vastgoedbeheerder. Een functie waarin organiseren, samenwerken, verantwoordelijkheid nemen en vooral zorgen dat verschillende mensen dezelfde kant op bewegen belangrijke onderdelen zijn. Eigenlijk verschilt dat dus niet eens zoveel van trainer zijn. Alleen heb je op kantoor waarschijnlijk iets minder vaak iemand die vanaf dertig meter op doel probeert te schieten terwijl je net iets heel anders hebt uitgelegd.

Zelf tussen de palen

Zijn eigen voetbalcarrière begon bij RKDVC en FC Drunen. Daan stond daar als keeper tussen de palen. Toch ontdekte hij al vrij snel dat zijn grootste voetbalpassie niet uitsluitend lag bij het zelf tegenhouden van ballen. Het begeleiden en ontwikkelen van jonge voetballers trok hem minstens zo sterk.

Hij besloot zich serieus in het trainersvak te verdiepen en behaalde zijn TC3- en TC2-diploma. Daarna trok hij als trainer het Amsterdamse jeugdvoetbal in. Bij AVV Zeeburgia kreeg hij onder andere de F1, E-top en D1 onder zijn hoede. Een omgeving waarin talentontwikkeling centraal stond en waarin Daan dagelijks bezig was jonge spelers technisch, tactisch en mentaal verder te helpen. En tussen die jonge talenten liepen een paar aardige voetballertjes rond. Zo werkte Daan in zijn periode bij Zeeburgia onder andere met Ryan Gravenberch en Million Manhoef. Namen die inmiddels bepaald geen introductie meer nodig hebben in het Nederlandse profvoetbal.

Geen verkeerde namen dus om later eens tijdens een training op de Eikendijk terloops te laten vallen:'Jongens, ik heb Gravenberch vroeger ook gewoon pionnen laten opruimen'.

Trainen op divisieniveau

Na zijn periode bij Zeeburgia maakte Daan de overstap naar SC Buitenveldert, waar hij trainer werd van de B1. Ook daar lag het niveau hoog. Zijn teams kwamen destijds uit op het niveau van de eerste en tweede divisie.

Daarmee heeft de nieuwe trainer van JO17-1 dus behoorlijk wat ervaring met spelers in precies die leeftijdscategorie waarin talent, ambitie en ontwikkeling steeds nadrukkelijker samenkomen.

Later zette hij zijn trainersactiviteiten tijdelijk op een lager pitje. Niet omdat het voetbalvirus verdwenen was, maar omdat het voetbal zich binnen het gezin nadrukkelijk meldde. Zijn zoon speelde op landelijk niveau bij Alphense Boys en daardoor werden de nodige uren langs andere lijnen doorgebracht.

Wie zelf kinderen heeft die fanatiek voetballen, weet dat 'even een wedstrijdje kijken' al snel betekent dat de halve zaterdag verdwenen is.

Terug op het trainingsveld

Inmiddels is Daan weer helemaal terug in Brabant én terug als trainer. Afgelopen seizoen stond hij op verzoek van zijn broer en schoonzus voor de groep bij SV Capelle. Leuk om te doen, maar ondertussen begon iets anders steeds harder te kriebelen: Het jeugdvoetbal.

Toen bij DESK de mogelijkheid voorbij kwam om JO17-1 te gaan trainen, hoefde Daan dan ook niet lang naar het plafond te staren. Hij meldde zich aan en komend seizoen staat hij op de trainingsavonden én zaterdag langs de lijn bij DESK JO17-1. En daar heeft hij vooral ontzettend veel zin in.

Duidelijkheid, discipline én plezier

Wie straks een training van Daan bekijkt, zal waarschijnlijk snel ontdekken wat hij belangrijk vindt. Ontwikkeling staat voorop.

Daan wil spelers technisch en tactisch beter maken, maar kijkt nadrukkelijk verder dan alleen naar wat iemand met een bal kan. Ook het mentale gedeelte hoort volgens hem bij de ontwikkeling van een jonge voetballer. Daarbij verwacht hij inzet en discipline.

Duidelijkheid hoort bij zijn manier van werken. Spelers mogen weten wat er van hen verwacht wordt. Maar dat betekent niet dat iedere verkeerde pass gevolgd wordt door een donderspeech waarbij de ramen van de kantine beginnen te trillen. Integendeel. Daan kiest bewust voor een positieve benadering. Fouten maken hoort bij voetbal. Sterker nog: zonder fouten valt er bijzonder weinig te leren. Hij wil zijn spelers daarom uitdagen om dingen te proberen, verantwoordelijkheid te nemen en iedere training opnieuw een klein stapje beter te worden. En ondertussen moet er vooral ook plezier zijn.

Want hoe serieus je ook met ontwikkeling bezig bent: een speler van zestien die op dinsdagavond met tegenzin zijn voetbaltas inpakt, ga je uiteindelijk niet beter maken.

Meer dan elf voetballers

Voor Daan draait jeugdopleiding bovendien niet alleen om de ontwikkeling van het individu. Een elftal moet ook daadwerkelijk een team worden. Samen trainen, elkaar helpen, elkaar aanspreken, teleurstellingen verwerken en gezamenlijk successen vieren. Daan wil een omgeving creëren waarin spelers trots zijn om onderdeel te zijn van DESK JO17-1. Daarbij wil hij iedere speler uitdagen het maximale uit zichzelf te halen. Niet alleen als voetballer, maar ook als persoon. Want uiteindelijk is JO17 een belangrijke leeftijd binnen de jeugdopleiding. Het seniorenvoetbal begint langzaam aan de horizon te verschijnen. Eerst wacht voor veel spelers nog de JO19, maar daarna komt voor de echte doorzetters misschien wel die stap waar iedere jeugdspeler van DESK ooit van droomt: Het eerste elftal.

De route richting het vlaggenschip

En precies daar ligt voor Daan een mooie opdracht. Hij wil zijn spelers komend seizoen beter afleveren dan hij ze aan het begin van de voorbereiding aantreft. Technisch sterker, tactisch slimmer, mentaal weerbaarder en als team verder ontwikkeld.

Voor sommigen vormt JO17-1 straks de tussenhalte richting JO19. Voor anderen kan het uiteindelijk onderdeel zijn van de route richting de selectie en misschien zelfs het vlaggenschip van DESK. Maar voordat het zover is, moeten er nog heel wat trainingsuren gemaakt worden. Pionnen uitzetten. Partijvormen spelen. Passes die aankomen en passes die absoluut niet aankomen. Wedstrijden waarin alles lukt en zaterdagen waarop je je afvraagt of iemand stiekem de verkeerde schoenen heeft aangetrokken. Het hoort allemaal bij opleiden. Daan kijkt ernaar uit om samen met zijn spelers, staf en ouders aan dat proces te beginnen.

Van Drunen naar Amsterdam, van Zeeburgia en Buitenveldert uiteindelijk terug naar het Brabantse voetbal. En komend seizoen dus naar de Eikendijk.

Welkom bij vv DESK, Daan!

We wensen Daan, zijn staf en natuurlijk alle spelers van DESK JO17-1 een prachtig, sportief en vooral leerzaam seizoen toe.

En Daan… mocht er ergens in die JO17-selectie toevallig nóg een Gravenberch of Manhoef rondlopen: wij horen het graag als eerste.