En daar zit je dan. Ja, wat moet ik zeggen. Het waren fantastische dagen. Met als kers op de appelmoes een lange dag met een hectisch slot waarop alles tezamen komt. Alhoewel, alles? Hoe zat het met die tips? Petje Pitamientje? Popcorn? Het plaatje van de hond welke we vertaalden in onze mascotte Joep die in een onbewaakt moment de hele bak pastasalade met spekjes heeft verorberd en de vega-salade voor ons liet staan? Hadden we maar iets geleerd van hoe de organisatie ons van het kastje naar de muur stuurde.
Door Publieke Relaties Commissie team Dès Wè
Alles weer op orde. Het darmsysteem van Joep doet het blijkbaar goed op groenvoer. Het huis lijkt weer op een huis en niet langer een televisiestudio met regiekamer. Voelt als een beetje afscheid nemen van een fijne avond. Met nabeschouwing en nazit. Waarin verbeterpunten werden aangehaald en de nieuwkomers hun licht op de avond lieten schijnen. Aan hen heeft het zeker niet gelegen. En iedereen zag dat het op veel fronten weer beter en leuker was dan andere jaren. Niet als een olifant in een porseleinkast.
Maar waarbij nu het besef komt dat het er dit jaar niet inzat. Of er onvoldoende uitkwam. Dat je de North-Brabant Waterglider hebt gemist. Net op het beslissende moment net niet. Die i zonder puntje. Of gebrek aan veel puntjes in ons geval. Tussen wal en schip, tussen muur en kastje als het ware. Weken hoog van de toren geblazen en nu voorbereiden op een goeie verliezer te zijn. Want de Kaatsheuvelse Dorpskwis is per slot van rekening de belangrijkste bijzaak van het leven. (Was dat nu Kees Jansma of Herman Kuiphof die dat ooit zei?)
En dat gevoel draait vast wel weer bij. Zeker als we de filmpjes terugkijken. En weer toeleven naar het Dorpskwisfisje. Met altijd weer die hoop van, het zal toch niet zo zijn dat, misschien maken ze bij het nakijken ook een cruciaal foutje, in ons voordeel? Want wat een werk is dat, het organiseren begint al zoveel eerder dan een week van tevoren, om maar niet te zwijgen over het voorbereiden van de avond, de vrijwilligers, sponsoren, het nakijken en alweer alles uit de kast halen voor het daverende slotakkoord.
Zonder te overdrijven, op zulke avonden merk je wat de impact van de Dorpskwis is. Er zijn mensen die elkaar niet hadden gekend zonder dit evenement. Mensen die elkaar alleen dan zien. Gezichten zonder namen, maar die elkaar wel opzoeken, elkaar op de kast jagen en lol met elkaar hebben. De ene wat fanatieker dan de andere. Maar allemaal ook weer blij dat het werk erop zit, voor ons als teams. Er is niets meer aan te doen. De uitslag staat vast, alleen weten we 'm nog niet.