Op zaterdag 20 juni kwam de werkgroep Dodenherdenking, onderdeel van Stichting Oranjevieringen Loon op Zand bijeen voor een evaluatie. De werkgroep keek daarbij terug op een waardevolle bijeenkomst op 4 mei en keek vooral ook vooruit naar de komende herdenkingen en de manier waarop we het herdenken in onze gemeente blijven vormgeven.

Doro Gerdy Zijlmans

Tegelijkertijd stonden we ook stil bij de mensen die jarenlang het fundament onder deze herdenkingen hebben gelegd. Want sinds dit jaar is de samenstelling veranderd en bestaat de werkgroep uit Ad van Beek, Maikel van der Velden en Gerdy Zijlmans. Maar dat is een hele lange tijd anders geweest, jarenlang werd 4 mei voorbereid door de sterke 3-eenheid Ad van Beek, Huub van der Linden en Frans van Dongen.

Daarom willen wij in dit artikel onze bijzondere dank uitspreken aan Huub van der Linden en Frans van Dongen. Hun inzet, betrokkenheid en toewijding hebben ervoor gezorgd dat de Dodenherdenking bij De Mast voor velen een betekenisvolle traditie is geworden.

De stemmen van 4 mei

Voor mij persoonlijk hebben Frans en Huub daarin een bijzondere plaats ingenomen. Zij waren voor mij jarenlang de stemmen van 4 mei. De mannen naar wie ik ademloos luisterde bij het oorlogsmonument De Mast. Van huis uit heb ik geleerd hoe belangrijk het is om stil te staan bij 4 mei, letterlijk en figuurlijk. Ik weet niet meer precies wanneer, maar op een gegeven verruilde ik de twee minuten stilte voor de televisie voor een fysieke aanwezigheid bij het monument in de bossen van Loon op Zand.

Samen met de kinderen van mijn broers en zus werd dat één van de belangrijkste momenten van het jaar: op de fiets naar de Horst, achter de Gilden aan richting het monument, luisteren naar Frans en Huub en samen, midden in de bossen van onze gemeente beseffen hoe kostbaar vrijheid is en hoe dankbaar we daarvoor moeten zijn.

Toen ik vorig jaar meer betrokken raakte bij Stichting Oranjevieringen en uiteindelijk werd gevraagd om zitting te nemen in de werkgroep Dodenherdenking, voelde dat als een grote eer. Maar voordat het zover was, moest ik natuurlijk eerst kennismaken met de mensen die jarenlang het gezicht van de herdenking waren geweest, dus begin januari ontmoetten we elkaar in ’t Moaske in de Moer. Buiten sneeuwde het hard. Frans had een map vol documenten meegenomen en nam uitgebreid de tijd om uit te leggen wat er allemaal kwam kijken bij het organiseren van de herdenking. Terwijl hij dat vertelde, voelde ik dat hij mij zijn werk en verantwoordelijkheid begon toe te vertrouwen. Dat was voor mij een bijzonder moment.

De maanden daarna volgden de voorbereidingen en op 4 mei van dit jaar mocht ik voor het eerst de rol vervullen die Frans jarenlang zo indrukwekkend had ingevuld. Die avond keek ik nog even rond in de hoop hem te zien. Dat gebeurde niet. Huub was er wel met het koor van Sint Jan om de muzikale omlijsting te verzorgen.

Frans zal niet worden vergeten

Het was de laatste tijd voor veel mensen wel duidelijk dat het niet goed met Frans ging, maar ik had niet kunnen vermoeden dat we zo snel afscheid van hem zouden moeten nemen. Op 22 mei is Frans overleden. Daarom willen wij op deze manier dank zeggen aan Frans voor alles wat hij heeft betekend voor Dodenherdenking in Gemeente Loon op Zand. Persoonlijk had ik hem nog graag verteld hoe trots ik ben dat hij mij het vertrouwen heeft gegeven om zijn rol over te nemen. Dat kan helaas niet meer. Maar zijn voorbeeld, zijn betrokkenheid en zijn respect voor de geschiedenis blijven een inspiratie om deze rol te blijven vervullen. De bijdrage van Frans en het belang van herdenken in onze gemeente zal niet worden vergeten.

Dankbaar

En laten we Huub ook niet vergeten, dit jaar aanwezig vanuit een rol in het koor beleefde hij de herdenking vanuit een andere rol dan hij jarenlang gewend was. Na afloop van de bijeenkomst kwam hij naar Maikel en mij toe om te vertellen dat hij het een erg mooie herdenking vond.

Voor veel mensen zal dat misschien klinken als een eenvoudig compliment, maar voor mij betekende het veel meer dan dat. Juist omdat het van Huub kwam. Samen met Frans en Ad heeft ook hij jarenlang zijn hart en ziel gelegd in de Dodenherdenking in Loon op Zand.

Zij waren degenen die de traditie op de plek in het bos bij de Mast hebben opgebouwd en vele jaren doorgezet. Door hun inzet kunnen wij tot op de dag vandaag nog steeds op een waardige manier herdenken op die mooie plaats in het bos.