“Wij konden samen heel goed de tango dansen”, blikt Leo Ligtenberg terug. Op de dansvloer van café Vermeulen in Loon op Zand sloeg de vonk over tussen hem en Gerrie Ligtenberg – van Noije. Wat volgde was een relatie die na 3,5 jaar uitmondde in een huwelijk en inmiddels zestig jaar standhoudt. Op 14 april vierden ze hun diamanten huwelijksjubileum.
Door Carline van Best
Dochtertje
In 1966 trouwde het stel. Niet lang daarna werd zoon Rob geboren. Na de komst van zoon Ruud kwam dochter Mariëlle ter wereld. Al snel maakten haar ouders zich zorgen en die angst bleek helaas gegrond. Vanwege een hartprobleem overleed het meisje na zes weken. Gerrie haalt de herinnering aan haar dochtertje op alsof het gisteren was. Mariëlle zou nu 55 jaar zijn geweest. Na dit verlies mocht het gezin zoon Mark verwelkomen.
Op hun trouwdag zestig jaar geleden.
Gezinsverzorger
De liefde voor kinderen loopt als een rode draad door het leven van het echtpaar. Gerrie begon al jong als gezinsverzorger. Onder andere bij de familie De Vette, een gezin met zeven kinderen in Waalwijk. Vader was chirurg. Regelmatig mocht Gerrie mee op vakantie en trok ze samen met de kinderen door de bergen van Zwitserland. Het gezin verhuisde uiteindelijk terug naar Amsterdam. Uit het oog betekende niet uit het hart, want Leo en Gerrie bezochten het huis van het gezin aan de Herengracht regelmatig, ook nadat ze zelf kinderen hadden gekregen. Na de verhuizing van dit gezin begon Gerrie aan het Wilhelminapark in Tilburg aan een opleiding tot gezinsverzorger. Tijdens die opleiding, Gerrie was 19 jaar, ontving Leo een telegram. Daarin stond dat de vergunning voor de bouw van hun huis aan de Van Immerzeelstraat rond was.
Vader en moeder verloren
Leo woonde op dat moment nog alleen met zijn vader, nadat zijn broers en zussen het huis al hadden verlaten. Zijn moeder was jong overleden. De oudste zus bleef lang in huis om voor de anderen te zorgen. Ook Gerrie verloor al vroeg een ouder: haar vader overleed op 41-jarige leeftijd. Gerrie was toen negen jaar oud. De jongste uit het gezin van acht kinderen moest nog één jaar worden. Het gezin, dat een slijterij runde, verhuisde uiteindelijk naar een andere woning aan de Van Rijckevorselstraat.
Bekend gezicht als postbezorger
Tijdens hun huwelijksjaren werkte Leo voor de PTT. Als postbezorger was hij een bekend gezicht voor de inwoners van Loon op Zand, De Moer en Kaatsheuvel. Regelmatig kreeg hij eieren met spek en koffie voorgeschoteld tijdens zijn ronde in De Moer. Hij klom op tot besteller-voorman, maar moest vanwege een hoge bloeddruk stoppen met nachtdiensten draaien. Zo kwam hij achter het loket te staan op het postkantoor in Waalwijk, waar hij nog jarenlang de postbussen voor ‘de zakenlui’ verzorgde. Met 57,5 jaar ging hij met vervroegd pensioen. Inmiddels geniet Leo al 30 jaar van ‘de VUT’. Zodra de kinderen naar school gingen, pakte Gerrie haar werk weer op. Aan het Willem 1 College in Den Bosch behaalde ze haar diploma pedagogisch medewerker. Op het moment dat een nichtje trouwde, was die uitgesproken: Ze wilde graag kinderen, maar alleen met tante Gerrie als oppas. En zo werd Gerrie opnieuw jarenlang oppas. Dankzij zijn vroege pensioen genoot Leo volop mee.
Op hun trouwdag zestig jaar geleden.
Drie keer is scheepsrecht
Ondertussen maakte het echtpaar verschillende reizen. Naar Mexico, Bulgarije, Venezuela. Meerdere keren reisden ze af naar Brazilië, waar een broer van Gerrie woont. “Later, als ik oud ben, dan wil ik in dat huisje aan de Van Rijckevorselstraat wonen”, zei Gerrie in die jaren weleens. Dat huisje was een seniorenwoning in de straat waar ze was opgegroeid. En zo gebeurde het. Het werd voor Gerrie de derde keer dat ze in de Van Rijckevorselstraat ging wonen. Inmiddels zijn er zeven kleinkinderen, de oudste is 31, de jongste 21. Gerrie: “Heel fijn om te zien dat ze het allemaal goed voor elkaar hebben. Wat wil je nog meer?”
Elkaar de ruimte geven
Op een zaterdagmiddag in april vierden ze hun diamanten huwelijksjubileum, vanzelfsprekend bij feestlocatie De Vriendschap. “Natuurlijk heb je betere en slechtere tijden”, zeggen ze. “Het is belangrijk dat je elkaar vrij laat. Je hoeft niet alles met z’n tweeën te doen.” Het echtpaar is nu 81 en 88 jaar oud. Gerrie laat Leo liever niet te lang alleen. Twee keer per week gaat ze zwemmen in het Olympiazwembad in Waalwijk. Op de dinsdagochtend dat zij weg is, komt de fysiotherapeut. Dat heeft Gerrie precies zo geregeld.
Engeltje
Al meerdere keren werd Leo getroffen door een ziekte. Steeds verbaasde hij iedereen en kwam hij er weer bovenop. Vijftien jaar geleden werd bij hem asbestkanker geconstateerd, hij zou nog een jaar te leven hebben. Twee keer werd hij getroffen door een hersenbloeding en ook huidkanker voegde zich bij het rijtje. “Ons Mariëlletje zorgt dat ik het elke keer red.”