Gerard en Lies van Boxtel zijn net terug van een midweek Valkenswaard. Op touw gezet door hun drie dochters en bewust rond 7 oktober, de trouwdag van het echtpaar. Afgelopen woensdag 7 oktober was die trouwdag precies 60 jaar geleden.

Door Nicole Verhoeven-Speek

“Vijf jaar terug zijn we begonnen met een midweek weggaan”, steekt dochter Annemieke van Boxtel enthousiast van wal. “De bestemming is een verrassing. Dit jaar hebben wij, mijn zussen en ik, ze op maandagmiddag meegenomen naar de Kempervennen in Valkenswaard en op woensdag sloten aanhang en kleinkinderen aan.” Gezin Van Boxtel heeft er altijd voor gezorgd dat niet zomaar voorbij gegaan wordt aan de trouwdag van Gerard en Lies. Want behalve de jaarlijkse midweekjes, organiseerden Annemieke, Jannie en Monique bij het vijftigjarig huwelijk van hun ouders een surprise party bij James. Lies somt nog meer mooie feestjes op: “Toen we vijfentwintig jaar getrouwd waren, vierden we dat bij de Steenbakker, bij ons twaalfenhalfjarig huwelijk hadden we een feestje in de kantine van Berndijk en ons trouwfeest zestig jaar geleden was ook bij de Steenbakker.”

Gerard en Lies van Boxtel op 7 oktober 1966.

Leo Snoeren

Het diamanten paar leerde elkaar kennen in Kaatsheuvel en voor Gerard was het heel duidelijk liefde op het eerste gezicht. “Ik was bevriend met een broer van Lies en toen ik daar thuis kwam, zag ik een mooie bloem. Ik dacht meteen: die is de mijne!” Gerard werd geboren in Haarlem en groeide op in Drunen, maar heeft daar naar eigen zeggen nooit echt aard gehad. Dus nadat Gerard en Lies getrouwd waren, was de keuze voor Kaatsheuvel snel gemaakt en daar heeft hij geen dag spijt van gehad. Het toen kersverse echtpaar is op een bijzondere manier aan hun woning gekomen. Gerard vertelt met een glimlach op zijn gezicht: “Zestig jaar en zes weken terug was ik bij Leo Snoeren in het café. Ik stond er te kletsen met dokter van Tuijn, die toen zei ‘stuur Lies maar naar mij, ik heb een huis voor jullie’. Wij konden bij een oudere vrouw gaan wonen in de Berndijksestraat.” “Heel fijn”, vult Lies aan. “Bij mijn ouders om de hoek en hier zijn wij altijd blijven wonen.” Gerard en Lies kregen vier kinderen: Marco, die hen enorm verdrietig bij de geboorte is afgenomen, Jannie, Monique en Annemieke. Inmiddels is de familie verrijkt met zes kleinkinderen.

Gastvrijheid

Gerard is zowel gedurende zijn werkzame leven als erna erg actief geweest. Hij was schoenmaker, moest toen in dienst en ging na zijn diensttijd bij de Gruyter werken, waar hij tot zijn pensionering bleef. “Hier in de Kets is dat ook mijn bijnaam: de Gruyter.” Verder heeft Gerard jarenlang bij het koor gezeten, loopt hij dagelijks een blokje om, is hij graag bezig in hun prachtige achtertuin en doet hij vrijwilligerswerk bij de Vossenberg. Ook Lies heeft nooit stilgezeten. Ze heeft heel wat schoenen in haar handen gehad om ze te stikken en hakstukken te lijmen en heeft ze zevenendertig jaar op hetzelfde adres gepoetst, want dat is ook altijd een echte liefhebberij van Lies geweest: alles spik en span eruit laten zien. Daarnaast houdt ze zich graag bezig met het bordspel Keezen - “ik speel het zelfs in m’n eentje” -, is Lies een goede kok en is ze ook goed in het in stand houden van de huisvoorraad. “We kunnen nog zeker drie jaar vooruit”, lachen de dochters zo ongeveer in koor. En, vaste prik, “iedere avond ‘The Bold and the Beautiful’.” Samen kijken ze graag naar voetballen, met name PSV. Trouw gaan Gerard en Lies iedere zondag naar de kerk in Elshout. Jannie, Monique en Annemieke zijn het erover eens dat zij opgegroeid zijn in een warm nest. Maar één woord springt eruit als ze het hebben over hun ouders: gastvrijheid! Annemieke: “Iedereen is altijd welkom, ook de kleinkinderen komen graag bij hun opa en oma."

Het geheim

Het geheim van een zestigjarig huwelijk is volgens Gerard en Lies vooral een kwestie van geven en nemen. Lies vult lachend aan: “Meer geven dan nemen.” Gerard: “En niet voor iedere hobbel gaan lopen. Wat we elke avond doen, is een gebedje voor het slapen en dank vragen.” Gerard besluit: “Zestig jaar geleden was het prachtig weer en ook deze trouwdag was weer een prachtige dag. En nu, óp naar de vijfenzestig!”