Op donderdag 20 augustus nam Marijke Moolenschot-van Spaendonk na 50 jaar afscheid van woningcorporatie Casade. Haar collega Stephan van Erp kreeg vanuit de organisatie de vraag voorgelegd een boekje te schrijven over haar ervaringen en dat te combineren met de ontwikkelingen in de volkshuisvesting over diezelfde periode.

Door Hans Dingemans

Het is een alleraardigst, zeg maar gerust bijzonder document geworden en leest als een roman. En dat is geen toeval! Stephan heeft naast zijn functie als manager Strategie & Bedrijfsvoering bij Casade namelijk als hobby het schrijven van romans. Ik tref Marijke en Stephan in hun gloednieuwe pand in de Jan de Rooijstraat. Vooral de imposante moswand met diverse tinten groen maakt indruk.

Iets op kantoor

Marijke is in haar jeugd vaak met vrienden en vriendinnen te vinden in de jongerensociëteit Kinkenpolder en op het hockeyveld. Na de Mavo wil ze graag 'iets op kantoor' gaan doen. Ze solliciteert bij de Woningstichting Loon op Zand, die toentertijd was gehuisvest in het Patronaat in de Hoofdstraat. Ze is de zesde medewerker, de eerste vrouw aan boord en gaat aan de slag als receptioniste en administratief medewerker. De stichting beheert op dat moment zo’n 1600 woningen. Het is de tijd dat bewoners hun maandelijkse huur nog op kantoor komen afrekenen en van de mechanische typemachine zonder correctieknop. Eén typfout betekende opnieuw beginnen!

Marijke in haar laatste werkweek. (foto: Hans Dingemans)

Na zeven jaar was het aantal medewerkers verdubbeld en momenteel is de organisatie uitgegroeid tot een woningcorporatie met het beheer van 12000 woningen. Dat is mede te danken aan fusies met corporaties in de regio. Marijke heeft (potentiële) huurders ontvangen in de ‘woonwinkels’; een concept dat niet lang heeft bestaan en ook wel eens voor verwarring zorgde. Marijke: “Een huurder kwam speciaal naar de woonwinkel met de vraag of we ook handdoeken hadden.” Ze groeide door naar de functie van woonconsulent en ging de wijk in voor contacten met huurders.

In 2020 is Marijke overgestapt naar de afdeling Vastgoed. “In het verleden wisselde de functienaam nog weleens, maar bleef het werk in essentie hetzelfde. Nu hield ik me als ‘medewerker data’ bezig met de registratie van allerlei gegevens. Hoewel ik contacten met huurders miste kreeg ik wel een bredere kijk op de betekenis van al die gegevens.” Uit alle interviews van (oud-)collega’s komt het beeld naar voren van een gewaardeerde en betrokken persoon, bescheiden, maar die verantwoordelijkheid neemt en doorgaat, ook als het tegenzit.

Familie

Ze had al vroeg verkering met Peter en zij waren ook de eerste in hun vriendengroep die trouwden. Ze kregen twee kinderen, een zoon en een dochter, maar Marijke wilde ook graag partime blijven werken. Inmiddels hebben ze zes kleinkinderen. “Hoewel ik geen vaste oppasdagen heb, spring ik graag bij wanneer dat nodig is. En dat gebeurt regelmatig.” Afgelopen donderdag was haar laatste werkdag. Meer tijd nu voor vakantie!