Op het parkeerterreintje naast de Drunense afgraving worden stoeltjes uit de auto geladen. Even tijd voor koffie, want de mannen zijn al ruim een uur bezig geweest om Amerikaanse vogelkers uit te trekken. “We dachten dat het een rustige ochtend zou worden, maar er zaten een paar flinke jongens bij”, zegt vrijwilliger Chris. De werkgroep Baardwijkse Overlaat steekt om de twee weken de handen uit de mouwen om het prachtige natuurgebiedje tussen Drongelens kanaal en afgraving begaanbaar en netjes te houden.

Door Hetty Dekkers

“Dat vlinderveld dat je daar ziet, hebben wij ook aangelegd”, wijst coördinator Wil Maaijwee naar een lieflijk grasveld met veelal gele bloemetjes, achter de ruggen van de schaftende mannen. Zo dadelijk, als de appelflappen op zijn, gaan ze naar de Baardwijkse Overlaat waar een sleedoorn onder handen genomen moet worden. Hij staat in een haagtunnel langs het water, waar bijna alle wandelaars doorheen moeten. “Het is soms ook keuzes maken”, zegt vrijwilliger Joost. “Je kunt zeggen zo’n tunneltje is toch prachtig, maar als je er niet meer doorheen kunt, moet je toch ingrijpen. Als wij dit werk niet zouden doen, zou zo’n gebied binnen de kortste keren onbegaanbaar worden.”

Pareltje

Coördinator Wil Maaijwee (74) knikt instemmend. Hij is niet alleen leider van de werkgroep, hij is ook deelnemer van het eerste uur. “Veertig jaar geleden sloot ik me al aan, vogelkers uittrekken langs het kanaal. Toen was het nog een werkgroep van IVN, meen ik. Nu vallen we onder Natuur- en Milieuvereniging Heusden. We gaan elke woensdagochtend om de twee weken op pad. Het is gezellig, zo onder elkaar, en je bent lekker buiten bezig, in de natuur. Dit gebied is gewoon een pareltje, het is mooi dat we daaraan mee mogen werken.” De andere vrijwilligers zijn het daar volmondig mee eens. “Je blijft ook lekker in beweging zo”, zegt Chris. Voor zijn pensionering was hij landschapsarchitect. “Dan richt je zelf de omgeving in. Hier doen we voornamelijk aan ecologisch natuurbeheer. Je laat de natuur zijn gang gaan, je stuurt alleen een beetje bij.”

Zagen en snoeien kan iedereen

De werkgroep heeft een heel scala aan taken. Ze maaien, snoeien, knotten, houden de poelen bij zodat die niet dichtgroeien, ruimen prikkeldraad op, maken hekken, bankjes en vogelkastjes. Af en toe leiden ze ook groepen met schoolkinderen rond. Vrijwilliger Frank, uit Haarsteeg, geeft toe dat hij nog nooit in het gebied geweest was, toen hij zich een half jaar geleden opgaf als vrijwilliger. “Maar het is prachtig hier. Ik heb heel mijn leven in het groen gewerkt, dus dat sjouwen maakt me niets uit. Heerlijk juist.” Deze werkgroep bestaat toevallig alleen uit mannen, maar volgens Wil kunnen vrouwen net zo goed meedoen. “Zagen en snoeien kan iedereen. Ons groepje wordt helaas steeds kleiner, omdat mensen vanwege hun leeftijd af moeten haken. We kunnen wel wat nieuwe aanwas gebruiken.”

Als de stoeltjes en thermosflessen weer ingeladen zijn, trekt het gezelschap naar de woekerende sleedoorn. Met man en macht wordt er gezaagd, geknipt en gesjouwd. De takken worden even verderop op een hoop gegooid. “Dat kun je gewoon laten liggen, dat ruimt de natuur zelf wel op”, zegt Wil.

Bevers

Aan de Waalwijkse kant van het water staat een grote eik die onder aan de stam rondom is afgeknaagd door bevers. Vrijwilliger Joost heeft geen idee hoelang hij nog blijft staan, maar dat hij op den duur om gaat, is zeker. “Geeft niets. Er zijn al zo veel grote jongens geveld door de bevers. Dat hoort erbij. De burcht zit daar ergens”, wijst hij over het water naar de oostkant, richting Drunen. “Ik snap alleen niet dat ze een eik hebben genomen. Daar zit een soort looistofje in, dat vinden ze normaal niet zo lekker.”

Bijzondere band

Hoewel alle werkgroepleden inmiddels wel een band hebben met het fraaie natuurgebied waar ze zo hard werken, spant Wil waarschijnlijk de kroon. Bij het toegangshek aan de Drunense kant wijst hij naar een flinke beuk. “Die heb ik geplant, zo’n dertig jaar geleden. Ik heb hem thuis eerst opgekweekt en toen hier geplant. Moet je kijken hoe groot hij al is. Daaronder wil ik uitgestrooid worden, als het zover is.”

De werkgroep Baardwijkse Overlaat gaat elke woensdagochtend om de twee weken op pad. Wil je ook meehelpen, stuur dan een mailtje naar w.maaywee@ziggo.nl.