Het was niet wat Evelien (44) van kleins af aan dacht te gaan doen voor haar beroep. Toch was ze al jong altijd aan het fotograferen. Het bleef lang een hobby. Tót haar drie kinderen allemaal naar school gingen en ze er als zelfstandige haar beroep van maakte. Afgelopen zaterdag 6 juni opende ze vol trots haar expositie 'Gevluchte mensen zoals jij en ik' in Het Klavier in Kaatsheuvel.

Door Irma van Veldhoven-Brok

Eigen regio

Evelien werd geboren in Waalwijk en groeide er op. Ruim 20 jaar geleden verhuisde ze naar Loon op Zand, waar ze nog steeds woont met haar man en hun drie kinderen. Het was dan ook helemaal niet vreemd, dat zij in 2024 de Open Dag bij de crisisnoodopvang in Loon op Zand bezocht, gewoon uit interesse naar een voor haar tot dan toe onbekende wereld. Bij de hartelijke ontvangst raakte ze meteen in gesprek met Mucarit en Seyma. “Voor ik het wist, was er een uur voorbij”, vertelt Evelien tijdens het interview in Het Klavier. Deze ontmoeting maakte veel indruk op haar. Een zaadje werd geplant, voor de fotoserie, die nog de hele maand juni te zien is in Het Klavier. Evelien: “Die geeft je een inkijkje in het leven van gevluchte mensen in Nederland, mensen zoals jij en ik.”

Fotografie als hobby

“Ik fotografeerde al jong en was ook erg creatief”, vertelt Evelien. Na het Dr. Mollercollege in Waalwijk gaat ze naar de Technische Universiteit in Eindhoven en studeert daar in 2006 af als bouwkundig architect. Naast haar werk als restauratie-architect volgt ze in de avonduren de basisvakopleiding voor fotografie, van een jaar. Dat vindt ze zó leuk, dat ze doorgaat met de volledige opleiding en die na vier jaar met een diploma afsluit.

Lange tijd bleef de fotografie een hobby, waarin ze intussen wel professioneel geschoold was.

Openingsmoment 6 juni 2026 Evelien en Jan. (Foto: Anne Mank)

Zelfstandig fotograaf

Die opleiding en haar professionaliteit gaven haar wel zelfvertrouwen, bekent ze. Toen haar derde kind naar school ging, trok ze de stoute schoenen aan en startte, in coronatijd, als zelfstandig fotograaf. Eerst met natuurfotografie en online-workshops. “Gaandeweg ben ik mensen gaan portretteren. Ik hou ervan mensen te ontmoeten, hun verhalen te vertellen met de beelden die ik maak. Hiermee wil ik verbinding leggen tussen mensen. Dat is waar ik blij van word!” De details uit de architectuur neemt ze wel mee in de fotografie, bij de composities.

Evelien geniet ervan, als ze mensen zichzelf ziet zijn: “Maskers vallen weg, dat vind ik mooi!” Ze werkt graag voor maatschappelijke organisaties om bij te dragen aan de missie ervan. “En ik merk hoeveel mensen graag iets goeds willen doen voor elkaar, ook nu weer. Er zijn zoveel positieve initiatieven!” Deze fotoserie met expositie is geheel belangeloos door Evelien gemaakt en verzorgd: “Gewoon, omdat ik dit prachtig vind, ik móest dit gewoon doen!” Ook haar kinderen geeft ze mee: Ben jezelf!

Trots op deze expositie

Dat Evelien haar kinderen zelf uit school kan halen, vindt ze erg fijn. Ze deelt graag haar werk zelf in en zo lukt het, samen met haar man, om de kinderen goed op te vangen thuis. Ze is trots op de expositie, die geopend is door Jan Feenstra, vrijwilliger bij de noodopvang. Jan zegt in zijn openingswoord: “Vluchten is eenzaamheid. Kijk goed naar de ogen van de mensen, want je ziet de eenzaamheid in hun ogen.” Twee Eritrese dames verzorgden hapjes en de band 'Mundiala' verhoogde de sfeer met wereldmuziek. Een heel geslaagde dag werd het. Bezoekers waren geraakt door de foto’s en verhalen. Evelien: ”Ik had stiekem gehoopt dat het zou lukken, deze expositie, maar niet gedacht dat het zó mooi zou worden! Het geeft me erg veel energie!”

Puur vanuit passie volgde ze haar eigen gevoel. Dat 'eigen kompas' heeft gezorgd voor de authenticiteit van de foto’s en de mensen erop, in hun eigen leefomgeving. De verschillende settings vertellen samen het verhaal, met korte tekst eronder voor de context en een verslagje van de ontmoeting. Evelien: “Soms waren ze bij de noodopvang ergens mee bezig, koken bijvoorbeeld, en dan ging het gesprek vanzelf. Anderen vertelden spontaan over hun vluchtverhaal of iets anders wat hun bezighield. En iemand kwam heel stoer over, maar bleek toch een klein hartje te hebben. En dat raakt me. Dan kom je tot ’t pure in de mens.”

Geïnteresseerden namen een kijkje bij de expositie op de openingsdag. (Foto: Anne Mank).

Dankbaar

Dankbaar is Evelien, dat ze zelf in Nederland geboren is en haar kinderen hier veilig mag laten opgroeien: “In een land waar je jezelf kan én mag zijn! Het heeft me zoveel gebracht, die gesprekken”, vertelt ze. Ze is dankbaar voor alle medewerking, die ze kreeg en dat zoveel mensen op de foto wilden. Diverse contacten, die ze legde, hielpen haar bij de organisatie van de expositie. Na een oproep op LinkedIn reageerde gemeente Loon op Zand enthousiast, evenals de bibliotheek in Waalwijk, waar in september deze expositie te zien is.

Toekomst

De komende maanden staan nog in het teken van de lopende exposities in onder andere Kaatsheuvel, Tilburg en Waalwijk. “En misschien komen er nog wel meer locaties bij!” zegt Evelien enthousiast. “Deze serie voelt nu wel 'af'!” voegt ze eraan toe. Er zijn nu nog geen nieuwe ideeën voor een nieuwe serie, maar die komen vast weer: “Ik hoop nog heel veel mooie beelden te kunnen maken van ’t pure van de mens, waarin je al een stukje van het verhaal ziet!”

Info: evelienijpelaarfotografie.nl