‘Wíe had je aan de telefoon?!’ We zaten als kinderen stomverbaasd aan tafel toen mijn moeder vertelde dat ze gebeld was door Irene Moors. Míjn moeder had dé Irene Moors aan de telefoon gehad! Ze had geen idee wie het was. Afgelopen week liep ik met dochterlief de rechtbank van Breda binnen om te worden beëdigd als bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand. En daar was ook: Irene Moors. Dochterlief had geen idee wie het was. Roem is blijkbaar erg betrekkelijk.

Mijn moeder sprak haar aan de telefoon in de begintijden van Telekids. Blijkbaar zat Irene toen nog zelf aan de telefoon om ouders in dorpen en steden te bellen of hun kinderen met een Telekids-event mee te doen in hun woonplaats. Terugdenkend vraag ik me af hoe ze aan ons nummer kwam. Maar het haalde toch niets uit: nee, mijn jongste zus zou niet meedoen. Want om haar had ze gevraagd. We hadden er geen hartzeer van: we keken het programma toch niet.

Nu jaren later is Irene een van de vele BN’ers die huwelijken sluiten. En dan moet je naar de rechtbank om als ‘BABS voor één dag’ te worden beëdigd. Ik was een van hen. Binnenkort mag ik een stel uit een bevriende familiekring trouwen, zowel voor wet als daarna voor de kerk. Eén mooie ceremonie in twee delen met iemand die ze kennen. Ik vind het hartstikke leuk om te doen. Dit keer zaten we met negen aanstaanden BABSen voor één dag in de rechtszaal. We mochten allemaal vertellen waarom we gevraagd waren. De één was de moeder van de bruid, een ander een goede vriend. Zelfs de vrouw van de baas van een stel werd beëdigd. Leuk om zo betrokken te mogen zijn bij zo’n bijzonder moment.

Trouwstellen vragen BN’ers natuurlijk om hun bekendheid. En dat weten media ook. Irene vertelde dat ze door 100%NL gevolgd wordt op een bijzondere trouwdatum: 2-6-26. Dan trouwen er veel stellen. Ze zou dan ook beëdigd worden voor ‘meerdere huwelijken’ op één dag. Slim, je hebt 24 uur tenslotte, dus waarom zou je die niet ten volle benutten? En het radiostation volgt haar op die dag tijdens hun ‘Trouwmarathon’. Ik moet bekennen dat ik eerst ‘traumarathon’ verstond, en mijn oud-katholieke collega naast me gelukkig ook. De datum kwam vaker voorbij tijdens de beëdigingen, dus een marathon voor ambtenaren wordt het zeker.

Enige hilariteit was er rondom de beëdigingen van ambtenaren voor de gemeente Loon op Zand die abusievelijk bij de gemeente Tilburg en later zelfs nog bij de gemeente Breda was gevoegd. Maar deze aanstaande BABS roerde zich stevig dat ze toch echt voor de zelfstandige gemeente Loon op Zand beëdigd zou worden.

Het laat zien hoe ontspannen de zitting in de rechtszaal was. Er mochten foto’s gemaakt worden. Dochterlief mocht op het podium bij de rechter haar foto van mijn beëdiging maken. En na de zitting kreeg de rechter applaus. ‘Dat zal niet vaak gebeuren?’, vroeg ik haar nog. ‘Inderdaad’, bekende ze. En dat is voor iemand die normaal de andere kant van het familierecht ziet ook wel een verademing.

Zo krijgt een rechtbank met haar ‘proces verbalen’ die hiervan ook worden gemaakt, ineens een andere kleur. Negen, en meer, stellen gaan binnenkort ja zeggen. Alles draait nu even om dat bijzondere moment van liefde voor elkaar en iedereen die hen lief zijn. Ze dubben over de tekst van hun geloften aan elkaar, hopen op mooi weer, en gaan in gesprek met hun BABS. Ik mag ook en kijk ernaar uit. Om hun ja voor het leven te horen. En ook hun ja tegen het leven. Want waar liefde is, daar is leven mogelijk.

Otto Grevink is dominee in De Langstraat en verbonden aan Pioniersplek Zin op School. Reacties zijn welkom op ottogrevink@gmail.com.